Джаакіна Расіні

Джаакіна Расіні Gioachino Antonio Rossini
Дата нараджэння:	2 лютага 1792
Дата смерці:	13 лістапада 1868 (76 гадоў)

Джаакіна Расіні (іт. Gioacchino Rossini; 2 лютага 1792 — 13 лістапада 1868), адзіны з найбольш значных і ўплывовых оперных кампазітараў ХІХ сагоддзя. Абодва яго бацькі прафесійна займаліся музычнай кар'ерай. Яго маці была опернай спявачкай у Ферары, Балонні і Трыесце, яго бацька быў вулічным трубачом у Пезара і граў на горне і разнастайных оперных аркестрах.

Пасля атрымання навуцы гульні на клавесіне, навучанню ў вакалы, ён у дзесяцігадовым узросце ўжо быў гатовы як артыст і акампаніятар і пачаў зарабляць грошы ў качёлах і тэатрах. У 1806 г. ён паступіў у Музычны Ліцэй Балонні, дзе ён вывучаў музычную тэорыю і віяланчэль. Чатыры гады пасля ён стаў выпускніком Ліцэя і працягнуў сваю кар’еру як кампазітар для опер.

Першая опера Расіні была прэзентавана публіцы як аднаактавая камедыя «La Cambiale di matrimonio» («Шлюбавы конт») у Венецыі ў 1810 г.. Паміж 1811 і 1814 гг., 12 новых опер Расіні з'явіліся ў Венецыі, Мілане, Рыме і Балонні. Найбольш папулярная з іх была «La Pietra del paragone» (Мілан, 1812), «Tancredi» (Венецыя, 1813) і «L'Italiana in Algeri» («Італьянка ў Альгіерах»; Венецыя, 1813), працыя, якія стварылі імя Рассіні не толькі ў Італіі, але па ўсёй Еўропе.

У 1815 заняў пасаду музычнага дырэктара ў «Teatro San Carlo» і «Teatro del Fondo» ў Неапалі. У наступны год ён злажыў яго найлепшую вядомую оперу «Il Barbiere di Siviglia» («Барбары ў Севіллі»; Рым). Іншыя значныя оперы былі пастаўленыя ў некалькі наступных год: «Otello» (Неапаль, 1816), «La Cenerentola» («Папялюшка»; Рым, 1817), «La Gazza ladra» («Красці сарокаў»; Мілан, 1817) і «La Donna del lago» («Жанчына ля возера»; Неапаль, 1819). Апошняй операй, створанай у Італіі, стала «Семіраміда» (Венецыя, 1823).

У 1824 г. Рассіні прымае кіраванне Італьянскім тэатрам у Парыжы. Яго першыя дзве оперы фр. «Le Siege de Corinthe» («Аблога Карынфу»; 1826) і «Moise» (1827), дзе выпраўляліся больш раннія італьянскія працы. Ён стварыў цудоўныя оперы «Le Comte Ory» (1828) і гранд опера «Guillaume Tell» («Вільгельм Тэлл», 1829), якія сталіся зваротным пунктам у гісторыі рамантычнай оперы.

«Guillaume Tell» сталася 39-й ды апошняй яго працай, хоць ён жыў яшчэ 39 год. Ён напісаў дзве важныя рэлігійныя працы, «Stabat Mater» (1842) і «Petite Messe solennelle» («Кароткая урачыстая Імша», 1842), а таксама шматлікія мелодыі для фартэпіяна і групы мелодый пад назовам «Peches de vieillesse» («Гукі сталага веку»). З 1837 па 1855 ён жыў у Італіі, пасля пераехаў у Парыж, дзе правёў рэшту свайго жыцця.

Бібліяграфія

• Stendhal (Marie Henri Beyle), Life of Rossini, trans. and annotated by Richard N. Coe, rev. ed. (1970); Toye, Francis, Rossini (1934; repr. 1963); Weinstock, Herbert, Rossini: A Biography (1968).

У Сеціве

• Conservatorio G.Rossini di Pesaro
• Rossini Opera Festival
• Il testamento di Rossini
• Interessante approfondimento anche in lingua tedesca
• Vita e analisi di alcune opere dal noto sito karadar.com