Горад Венецыя

Горад Венецыя Venezia Сцяг Герб 45.433333, 12.31666745°26′00″ пн. ш. 12°19′00″ у. д.45.433333° пн. ш. 12.316667° у. д.    Краіна Італія Правінцыя Венета Плошча 412 км² Афіцыйная мова італьянская, венецыянская Насельніцтва (2004) 271,3 чалавек Канфесійны склад католікі, пратэстанты Тэлефонны код 041

Венецыя

Венецыя на Вікісховішчы

Венецыя (іт. Venezia, вен. Venezsia ) — горад у Паўночнай Італіі на ўзбярэжжы Адрыятычнага мора. Вядомы перш за ўсё тым, што гістарычная частка размешчана на астравах і каналах. У Сярэднявеччы Венецыя з'яўлялася цэнтрам Венецыянскай рэспублікі, адной з найважнейшых дзяржаў Міжземнамор'я. У цяперашні час буйны турыстычны і прамысловы цэнтр, сталіца рэгіёну Венета і правінцыі Венецыя. Насельніцтва - 270,4 тыс. жыхароў (2009).

Геаграфічнае становішча

Порт на Адрыятычным моры (грузазварот звыш 20 млн тон у год); міжнародны аэрапорт ім. Марка Пола. Гістарычны цэнтр размешчаны на 118 астравах Венецыянскай лагуны, падзеленых 150 каналамі і пратокамі, праз якія перакінута каля 400 мастоў (у тым ліку Рыальта і так званы мост Уздыхаў, абодва ставяцца да канца XVI ст).

Прамыслова-партовая частка Венецыі мацерыковая. Суднабудаванне і сударамонт, каляровая металургія, нафтаперапрацоўчая, хімічная, электратэхнічная, лёгкая прамысловасць. Рамесная вытворчасць мастацкіх вырабаў з шкла (востраў Мурана; музей), карунак (востраў Бурана), мазаікі. Універсітэт, кансерваторыя (1916). Музеі (у тым ліку Галерэя Акадэміі мастацтваў). Першы агульнадаступны оперны тэатр (1637—1812), оперны тэатр «Фенічэ» (1792).

Астраўная Венецыя — марскі курорт, цэнтр міжнароднага турызму сусветнага значэння, месца правядзення міжнародных кінафестываляў, мастацкіх выстаў. Нутрагарадскія перавозкі на маторных суднах, гандолах, баржах. Селішча з V стагоддзя да н. э., горад з пачатку IX ст. З IX—X па XVI стагоддзе — буйны цэнтр пасрэдніцкага гандлю паміж Заходняй Еўропай і Усходам. У сярэднія стагоддзі рэспубліка (з канца XIII ст алігархічная, з дожам на чале) са значнай падуладнай ёй тэрыторыяй. У 1797—1805 і 1815—1866 Венецыя — валоданне Аўстрыі. Уздоўж каналаў і вузкіх крывых вуліц размяшчаюцца багата дэкараваныя цэрквы, палацы. На цэнтральнай плошчы Сан-Марка — сабор (IX—XV стагоддзя), Палац дожаў (XIV—XV стагоддзяў), Старая бібліятэка Сан-Марка (XVI ст), будынкі рэлігійных братэрстваў (скоул), кляштары. Горад і лагуна уключаныя ў спіс Сусветнай спадчыны.

Адміністрацыйны падзел

Вялікі канал у Венецыі

Венецыянцамі Canalazzo, Гранд-канал (Canal Grande), выгінаючыся S-вобразна праходзіць праз цэнтр Венецыі, вынікаючы старому рэчышчу ракі. Яго бакі, у сваю чаргу, вызначаюць 6 адміністрацыйных раёнаў (sestieri), якія склаліся яшчэ ў сярэднія стагоддзі.

• Сан-Марка (San Marco)
• Канарэджа (Cannaregio)
• Кастэла (Castello)
• Дарсадура (Dorsoduro)
• Сан-Пола (San Polo)
• Санта-Крочэ (Santa Croce)

Транспарт

Выгляд на пьяцэта Сан-Марка

Аператары грамадскага транспарта:

• ACTV

Выбітныя асобы з Венецыі

• Карл Гальдоні — драматург
• Тамаза Альбіноні — кампазітар
• Джавані Габрыэлі — кампазітар і музыкант
• Джыралама Прыулі — дож

Гл. таксама

• Кароткая храналогія гісторыі Венецыі
• Венецыянскі карнавал
• Спіс цэркваў Венецыі
• Спіс мастоў Венецыі
• Спіс палацаў Венецыі
• Венецыянскі кінафестываль
• Венецыя, значэнні
• Востраў Сан-Мікеле
• Венецыянская біенале
• Мост дэла Ліберта
• Царква Сан-Джобэ
• Царква Іль Рэдэнторэ
• Царква Сан-Барнаба

Спасылкі

• UNESCO Venice Office
• Карта Венецыі
• Sectioned map of Venice
• Architecture of Venice: palaces
• A tour of Venice, Europe’s largest carfree city
• Satellite image from Google Maps
• For broadband: Interactive high quality fullscreen QTVR panoramas
• Venice in one picture a day
• A virtual tour of Venice, with free audio guide in mp3