Манастыр Святой Кацярыны

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Манастыр
Манастыр Святой Кацярыны
Μονὴ τῆς Ἁγίας Αἰκατερίνης
Katharinenkloster Sinai BW 2.jpg
Каардынаты: 28°33′20″ пн. ш. 33°58′34″ у. д. / 28.555556° пн. ш. 33.976111° у. д. (G) (O) (Я)28°33′20″ пн. ш. 33°58′34″ у. д. / 28.555556° пн. ш. 33.976111° у. д. (G) (O) (Я)
Краіна Егіпет
Паўвостраў Сінай
Канфесія праваслаўе
Епархія Сінайская праваслаўная царква 
Тып Мужчынскі
Першае згадванне IV стагоддзе
Асноўныя
даты
330пабудова першай царквы

557пабудова манастырскіх сцен

Будынкі:
Вядомыя жыхары Іаан Лесвічнік, Ніл Поснік
Рэліквіі і святыні мошчы святой Кацярыны, Неабпальная Купіна
Апошні настаяцель з 1973 года — Даміян, архіепіскап Сінайскі
Статус уключаны ў спіс аб'ектаў Сусветнай спадчыны
Стан дзеючы
Сайт Афіцыйны сайт

Манастыр Святой Кацярыны (Сінайскі манастыр, грэч.: Μονὴ τῆς Ἁγίας Αἰκατερίνης, араб.: دير سانت كاترين) — адзін з самых старажытных бесперапынна дзеючых хрысціянскіх манастыроў у свеце. Заснаваны ў IV стагоддзі ў цэнтры Сінайскага паўвострава ля падножжа гары Сінай (біблейская Харыў). Умацаваны будынак манастыра пабудаваны па загадзе імператара Юстыніяна ў VI стагоддзі. Насельнікамі манастыра ў асноўным з'яўляюцца грэкі праваслаўнага веравызнання.

Першапачаткова называўся манастыром Праабражэння або манастыром Неапалімай купіны. З XI стагоддзя, у сувязі з распаўсюджваннем шанавання святой Кацярыны, мошчы якой былі здабыты Сінайскім манахамі ў сярэдзіне VI стагоддзя, манастыр атрымаў новую назву - манастыр Святой Кацярыны.

У 2002 годзе манастырскі комплекс быў уключаны ЮНЕСКА ў спіс аб'ектаў Сусветнай спадчыны.

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Сцяг ЮНЕСКА Сусветная спадчына ЮНЕСКА, аб'ект № 954
рус.англ.фр.