Іаганес Вісліцэнус

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Іаганес Вісліцэнус
Johannes Wislicenus
Wislicenus Johannes.jpg
Дата нараджэння 24 чэрвеня 1835(1835-06-24)[1][2][3]
Месца нараджэння
Дата смерці 5 снежня 1902(1902-12-05)[1][2][3] (67 гадоў)
Месца смерці
Грамадзянства
Дзеці: Вільгельм Вісліцэнус[d]
Род дзейнасці хімік, выкладчык універсітэта
Навуковая сфера арганічная хімія
Месца працы
Альма-матар
Навуковы кіраўнік Гайнрых Вільгельм Гайнц[d][6] і Георг Штэдэлер[d][6]
Вядомыя вучні Макс Гофмаер[d]
Вядомы як адкрыў геаметрычную ізамерыю
Член у
Узнагароды і прэміі
Commons-logo.svg Іаганес Вісліцэнус на Вікісховішчы

Іаганес Вісліцэнус (ням.: ohannes Wislicenus; 24 чэрвеня 1835, Кляйнехштэт, каля г. Кверфурт, Германія5 снежня 1902) — нямецкі хімік-арганік.

Вучыўся ва ўніверсітэтах Цюрыха і Гале. 3 1861 выкладаў у Цюрыху, Вюрцбургу, Лейпцыгскім універсітэце (з 1867 прафесар).

Навуковыя працы па тэорыі хімічнай будовы і ізамерыі арганічных злучэнняў. Выказаў меркаванне, што малочная і мяса-малочная кіслоты з'яўляюцца прасторавымі ізамерамі (1869). На падставе гэтага Якаб Хендрык вант Гоф стварыў стэрэахімічную тэорыю. Паказаў існаванне геаметрычных (цыс-, транс-) ізамераў на прыкладзе малеінавай і фумаравай кіслот (1887).

Зноскі

  1. 1,0 1,1 Johannes Wislicenus // Encyclopædia Britannica Праверана 9 кастрычніка 2017.
  2. 2,0 2,1 Johannes Wislicenus // SNAC — 2010. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  3. 3,0 3,1 Johannes Wislicenus // Professorenkatalog der Universität Leipzig — 2006. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  4. Нямецкая нацыянальная бібліятэка, Берлінская дзяржаўная бібліятэка, Баварская дзяржаўная бібліятэка і інш. Record #117413054 // Агульны нарматыўны кантроль — 2012—2016. Праверана 30 снежня 2014.
  5. (unspecified title) Праверана 3 ліпеня 2019.
  6. 6,0 6,1 Mathematics Genealogy Project — 1997. Праверана 3 верасня 2018.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Вісліцэнус // БЭ ў 18 т. Т. 4. Мн., 1997.
  • Wilhelm Sonne: Erinnerungen an Johannes Wislicenus aus den Jahren 1876—1881. — Leipzig: Engelmann, 1907. (Google Books)