Якаб Хендрык вант Гоф

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Vant Hoff.jpg
Дата нараджэння

30 жніўня 1852(1852-08-30)[1][2]

Месца нараджэння

Ратэрдам, Rotterdam[d], Паўднёвая Галандыя, Нідэрланды[3]

Дата смерці

1 сакавіка 1911(1911-03-01)[1][2] (58 гадоў)

Месца смерці

Steglitz[d], Steglitz-Zehlendorf[d], Берлін, Каралеўства Прусія, Германская імперыя

Грамадзянства

Flag of the Netherlands.svg Каралеўства Нідэрландаў

Навуковая сфера

хімія

Месца працы

Амстэрдамскі ўніверсітэт, Утрэхцкі ўніверсітэт, Універсітэт Фрыдрыха-Вільгельма[d] і Берлінскі ўніверсітэт імя Гумбальта

Альма-матар

Лейдэнскі ўніверсітэт, Дэлфцкі тэхнічны ўніверсітэт, Бонскі ўніверсітэт і Утрэхцкі ўніверсітэт

Узнагароды і прэміі

Ордэн за заслугі ў мастацтве і навуцы[d], Нобелеўская прэмія па хіміі, Pour le Mérite і Медаль Гельмгольца[d]

Commons-logo.svg Jacobus van 't Hoff на Вікісховішчы

Якаб Хендрык вант Гоф[4] (нідэрл.: Jacobus Henricus (Henry) van 't Hoff; 30 жніўня 1852, Ротэрдам1 сакавіка 1911, Берлін) — нідэрландскі хімік, першы лаўрэат Нобелеўскай прэміі па хіміі (1901) «У знак прызнання велізарнай важнасці адкрыцця законаў хімічнай дынамікі і асматычнага ціску ў растворах».

Узнагароды і ганаровыя званнні[правіць | правіць зыходнік]

  • Нобелеўская прэмія па хіміі (1901)
  • Медаль Дэйві Лонданскага каралеўскага таварыства (1893)
  • Замежны член Лонданскага каралеўскага таварыства (1897)
  • Медаль Гельмгольца Прускай акадэміі навук (1911).
  • Член Нідэрландскай каралеўскай акадэміі навук
  • Член Прускай акадэміі навук,
  • Член Брытанскага хімічнага таварыства
  • Член Амерыканскага хімічнага таварыства
  • Член Амерыканскай Нацыянальнай акадэміі навук (1901)
  • Член Французскай акадэміі навук.
  • Вучоныя ступені Чыкагскага, Гарвардскага і Ельскага ўніверсітэтаў.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 Record #118705814 // Общий нормативный контроль — 2012—2016.
  2. 2,0 2,1 data.bnf.fr: open data platform — 2011.
  3. Вант-Гофф Якоб Хендрик — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969.
  4. Напісанне імя і прозвішча Якаб Хендрык вант Гоф у адпаведнасці з БЭ ў 18 тамах. Т.5., Мн., 1997, С.173.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]