Іван Фёдаравіч Казачук

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Іван Фёдаравіч Казачук
Козачук Іван Федорович 1941.jpg
Дата нараджэння 26 мая 1913(1913-05-26)
Месца нараджэння в. Прыліпча, Застаўніўскі раён, Чарнавіцкая вобласць
Дата смерці 11 мая 1986(1986-05-11) (72 гады)
Месца смерці Чарнаўцы
Грамадзянства
Прыналежнасць Flag of the Soviet Union.svg СССР
Род войскаў пяхота
Гады службы 19411945
Званне
Старшыня, воінскае званне
Бітвы/войны Вялікая Айчынная вайна
Узнагароды і званні
Медаль «Залатая Зорка»
Ордэн Леніна Ордэн Чырвонага Сцяга Ордэн Айчыннай вайны I ступені Ордэн Айчыннай вайны I ступені
Ордэн Чырвонай Зоркі
Аўтограф Козачук Іван Федорович автограф 1945.png

Іван Фёдаравіч Казачук (19131986) — старшыня Рабоча-сялянскай Чырвонай Арміі, удзельнік Вялікай Айчыннай вайны, Герой Савецкага Саюза (1944).

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Іван Казачук нарадзіўся 26 мая 1913 года ў вёсцы Прыліпча (цяпер — Застаўніўскі раён Чарнавіцкай вобласці Украіны). Пасля заканчэння сямі класаў школы працаваў грузчыкам, затым фарбавальшчыкам на трыкатажнай фабрыцы. Актыўна займаўся грамадска-палітычнай дзейнасцю, абіраўся дэпутатам Вярхоўнага Савета УССР 1-га склікання. З 1941 года Казачук быў намеснікам старшыні аднаго з райвыканкамаў у Чарнаўцах. У лістападзе таго ж года ён быў прызваны на службу ў Рабоча-сялянскую Чырвоную Армію і накіраваны на фронт Вялікай Айчыннай вайны. Прымаў удзел у баях на Сталінградскім, Данскім, Бранскім, Цэнтральным, 1-м Беларускім франтах. Удзельнічаў у Сталінградскай і Курскай бітвах. Да верасня 1943 года гвардыі старшына Іван Казачук камандаваў узводам коннай разведкі 215-га гвардзейскага стралковага палка 77-й гвардзейскай стралковай дывізіі 61-й арміі Цэнтральнага фронту. Вызначыўся падчас бітвы за Дняпро[1].

25 верасня 1943 года Казачук на чале разведгрупы пераправіўся праз Дняпро і, прабраўшыся ў тыл праціўніка, правёў разведку яго сістэмы абароны, і даставіў важныя дадзеныя камандаванню. 1 кастрычніка ён зноў пераправіўся праз Днепр у раёне вёскі Галкі Брагінскага раёна Гомельскай вобласці Беларускай ССР і прыняў актыўны ўдзел у захопе і ўтрыманні плацдарма на заходнім беразе ракі. У тых баях ён знішчыў больш за 20 салдатащ і афіцэраў праціўніка, яшчэ 4 ўзяў у палон[1].

Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 15 студзеня 1944 года за «ўзорнае выкананне баявых заданняў камандавання на фронце барацьбы з нямецкімі захопнікамі і праяўленыя пры гэтым мужнасць і гераізм» гвардыі старшына Іван Казачук быў удастоены высокага звання Героя Савецкага Саюза з уручэннем ордэна Леніна і медалі «Залатая Зорка» за нумарам 3033[1][2].

Пасля заканчэння вайны Казачук быў дэмабілізаваны. У 1947 годзе ён скончыў совпартшколу, у 1952 годзе — Вышэйшую партыйную школу пры ЦК КП УССР, пасля чаго знаходзіўся на розных партыйных пасадах. Быў дэпутатам Вярхоўнага Савета УССР 2-га, 3-га і 4-га скліканняў. Памёр 11 мая 1986 года, пахаваны на Рускіх могілках Чарнаўцоў[1].

Быў таксама ўзнагароджаны ордэнамі Чырвонага Сцяга, Айчыннай вайны 1-й і 2-й ступеняў, Чырвонай Зоркі, шэрагам медалёў[1].

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Герои Советского Союза: Краткий биографический словарь / Пред. ред. коллегии И. Н. Шкадов. — М.: Воениздат, 1987. — Т. 1 /Абаев — Любичев/. — 911 с. — 100 000 экз. — ISBN отс., Рег. № в РКП 87-95382.
  • Венков Б. С. Герои Карпат. Ужгород, 1972.
  • Их подвиг бессмертен. Львов, 1983.
  • Навечно в сердце народном. 3-е изд., доп. и испр. Ммнск, 1984.