Іўлін Во

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Іўлін Во
Evelyn Waugh
Evelynwaugh.jpeg
Асабістыя звесткі
Імя пры нараджэнні:

Артур Іўлін Сент-Джон Во

Дата нараджэння:

28 кастрычніка 1903(1903-10-28)[1][2]

Месца нараджэння:

Лондан, Лонданскае графства[d], Злучанае каралеўства Вялікабрытаніі і Ірландыі

Дата смерці:

10 красавіка 1966(1966-04-10)[1][2] (62 гады)

Месца смерці:

Тонтан[d], Тонтан-Дзін[d], Самерсет[d], Сомерсет, Англія, Вялікабрытанія

Бацька:

Артур Во[d]

Жонка:

Laura Herbert[d]

Дзеці:

Аберон Во[d]

Альма-матар:

Хэртфард-каледж[d]

Літаратурная дзейнасць
Род дзейнасці:
Гады творчасці:

19241965

Кірунак:

сатыра, гумар

Жанр:

раман, аповесць, апавяданне, аўтабіяграфія

Мова твораў:

англійская мова[3]

Узнагароды:
Творы на сайце Lib.ru
Commons-logo.svg Іўлін Во на Вікісховішчы

Іўлін Во (англ.: Evelyn Waugh; 28 кастрычніка 1903, Лондан10 красавіка 1966, Кум-Флоры(англ.) бел. (Сомерсет, Англія, Вялікабрытанія)) — англійскі пісьменнік, адзін з буйнейшых майстроў сатырычнай прозы.

Вучыўся ў Оксфардзе. Першы літаратурны твор быў прысвечаны паэзіі і жывапісу Д. Г. Расеці (1928). У раманах «Заняпад і разбурэнне» (1928), «Брыдкая плоць» (1930), «Чорная бяда» (1932), «Прыгаршчы праху» (1934), «Сенсацыя» (1938) крытыка тагачаснай рэчаіснасці, прысутнічаюць уласцівыя аўтару элементы чорнага гумару. Падзеі Другой сусветнай вайны прыўнеслі ў творы настроі элегічнага смутку. Раманы «Перапыненая работа» (1942), «Вяртанне ў Брайдсхед» (1945) аўтар назваў «некралогамі асуджаным вярхам», «памінальнай месай па каштоўнасцях старога свету». Стыль І. Во адзначаны праніклівым псіхалагізмам і афарыстычнай мовай (навелы «Марское падарожжа», «Пераможца атрымлівае ўсё» і інш.). У раманах з трылогіі «Пачэсны меч» (1965) выяўлена драма пісьменніка, які не прыняў ілжывых каштоўнасцей рэчаіснасці, імкнуўся да пераадолення дысгармоніі жыцця праз захаванне традыцыйнага ўкладу сям'і і дабрачыннасці. «Выпрабаванне Гілберта Пінфалда» (1957) — аўтабіяграфічны раман. Прыхільнасць да прынцыпаў рэалізму ў мастацтве аўтар засведчыў у артыкулах «Літаратурны стыль у Англіі і Амерыцы» (нап. 1955), «Гібель Жывапісу» (нап. 1956).

Зноскі

  1. 1,0 1,1 data.bnf.fr: open data platform, платформа відкритих даних, платформа открытых данных — 2011.
  2. 2,0 2,1 Person Profile // Internet Movie Database — 1990.
  3. http://data.bnf.fr/ark:/12148/cb119289418

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Саркісава Н. Во // Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 4: Варанецкі — Гальфстрым / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн.: БелЭн, 1997. — Т. 4. — 480 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0090-0.

Шаблон:Лаўрэаты Готарндэнскай прэміі