Андрэй Рублёў, фільм

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці

«Андрэй Рублёў» — гістарычная кінадрамы Андрэя Таркоўскага, знятая ў 1966 годзе на кінастудыі «Масфільм». Першапачаткова карціне планавалі даць назву «Страсці па Андрэю».

Сюжэт[правіць | правіць зыходнік]

Фільм распавядае пра жыццё рускага іканапісца Андрэя Рублёва. Апавяданне, падзеленае на 8 навел-эпізодаў з 1400 па 1423 год, распавядае пра жыццё Русі XV стагоддзя, пабачанай вачыма вандроўнага манаха Андрэя Рублёва.

Асобныя навелы сюжэтна мала звязаны адна з адной, але малююць агульную карціну сярэднявечнай Русі, якая складваецца накшталт мазаікі. Першая глава фільма не звязаная з сюжэтам — гэта метафара мастацкага гледжання і палёту, рэжысёр абгульвае міф пра Ікара і звязвае з паданнем пра палёт на паветраным шары паддзячага Кракутнага ў XVIII стагоддзі.

Завязка сюжэта — сыход з Андронікава манастыра трох манахаў: Данііла, Кірылы і Андрэя Рублёва. Чакаючы непагадзь, манахі спыняюцца пад дахам вялікага хлява, дзе дае прадстаўленне вандроўны артыст-скамарох. Не паспявае ён адпачыць пасля скокаў, як яго па даносе манаха збіваюць і вязуць стражнікі.

Паганскае свята — ноч пад Івана Купала ў глухой вёсцы. Свята грахоўнай плоці: аголеныя юнакі і дзяўчаты перад вачыма мастака купаюцца ў рацэ. Адна з купальшчыц спрабавала спакусіць Андрэя, выклікаўшы трымценне ў душы манаха. Даніла (настаўнік Андрэя) разумее, што адбылося ноччу, пасля нядоўгіх роспытаў адказвае Андрэю: «Твой грэх. Тваё сумленне. Твае малітвы». І тут жа яны бачаць напад стражнікаў князя на язычнікаў.

Арцель разьбяроў, якая толькі што рэзала з каменю палаты вялікага князя Васіля, іх асляпілі — верагодна, каб брату вялікага князя Юрыю Звенігародскаму не ўдалося атрымаць майстэрскай работы тых майстроў, а таксама для постраху іншых велікакняжацкіх майстравых.

Навела «Аперацыя». Княжацкія міжусобіцы прыводзяць да страшнага нападу на Уладзімір татарскай арды Эдыгея. Разрабаванне горада і храма татарскімі ваярамі. Фрэскі і іконы Рублёва гінуць пад ботамі захопнікаў. Андрэй Рублёў бачыць, як адзін з варвараў цягне юродзівую дзяўчыну, і ратуе яе, разбіваючы галаву гвалтаўніка сякерай.

Усе гэтыя страшныя карціны ўспрымаюцца як выпрабаванне веры Андрэя Рублёва. Праз увесь фільм праходзіць філасофская спрэчка Андрэя Рублёва і Феафана Грэка. Расчараваны і надламаны Андрэй Рублёў вяртаецца ў свой ​​манастыр, сумняваючыся, ці патрэбныя яго іконы людзям. Сумневам і пакутам Андрэя супрацьпастаўленае спакойнае і супакоенае рэлігійнае ўспрыманне свету Феафана. Ён настаўляе Андрэя і просіць яго, нягледзячы ні на што, працягваць тварыць. Адзін з манахаў, Кірыл, у пачатку сюжэту, праклінаючы Феафана, сыходзіць з манастыра. Але ён вяртаецца разам з Рублёвым і прыпадае да ног настаяцеля манастыра, молячы дараваць яму грахі.

Андрэй Рублёў, выкупаючы страшны грэх — забойства чалавека, бярэ на сябе зарок маўчання. Мяркуючы па сюжэце, ён трымае зарок пятнаццаць гадоў. Гэты зарок маўчання — адзін з нямногіх фактаў з жыцця Рублёва, якія дайшлі да нас.