Аўгуст Шмітгубер

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Аўгуст Шмітгубер
August Schmidthuber
Bundesarchiv Bild 192-298, KZ-Mauthausen, Himmlervisite.jpg
Дата нараджэння

8 мая 1901(1901-05-08)

Месца нараджэння

Аўгсбург, Германская імперыя

Дата смерці

19 лютага 1947(1947-02-19) (45 гадоў)

Месца смерці

Бялград, СФРЮ

Прыналежнасць

Flag of Germany (3-2 aspect ratio).svg Веймарская рэспубліка
Flag of the German Reich (1935–1945).svg Трэці рэйх

Род войскаў

пяхота, горныя войскі

Гады службы

1919—1945

Званне

Брыгадэфюрар СС

Камандаваў

21-я горная дывізія СС «Скандэрбег», 7-я горная дывізія СС «Прынц Ойген»

Бітвы/войны

Другая сусветная вайна

Узнагароды і прэміі

Error: Image is invalid or non-existent.

Жалезны крыж 1-га класа
Жалезны крыж 2-га класа
Commons-logo.svg Аўгуст Шмітгубер на Вікісховішчы

Аўгуст Шмітгубер (ням.: August Schmidthuber, 8 мая 1901, Аўгсбург — 19 лютага 1947, Бялград) — камандзір нямецкіх войскаў, брыгадэфюрар СС і генерал-маёр войскаў СС. У гады Другой сусветнай вайны камандуючы 21-й і 7-й дывізіямі СС.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Раннія гады[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся ў Аўгсбургу, у сям'і чыноўніка. Навучаўся ў ваенным вучылішчы рэйхсвера ў Ульме, пасля заканчэння вучылішча 5 мая 1919 заключыў 12-гадовы кантракт, паводле якога абавязаўся служыць у арміі. Служыў паводле дакументаў у 49-м стралковым палку. З 16 чэрвеня 1919 да пачатку кастрычніка - у 9-й роце свайго палка, затым каля года адслужыў у 4-й роце.

З мая па сярэдзіну чэрвеня ў гэты ж час Шмітгубер праходзіў службу ў фрайкоры пад кіраўніцтвам Франца фон Эпа. Пасля заканчэння службы быў пераведзены ў 19-ы горны полк, 1 кастрычніка 1922 атрымаў званне яфрэйтара. Служыў у рэгулярных нямецкіх часцях да 4 мая 1931, скончыўшы ў іх службу ў рангу обер-фельдфебеля.

Паміж войнамі[правіць | правіць зыходнік]

Пасля адстаўкі працаваў піваварам. Уступіў у Баварскую народную партыю, на выбарах уяўляў акруга Ліндау, але не прайшоў. Неўзабаве ўступіў у НСДАП, 16 ліпеня 1933 уступіў у СА (атрад «Хохланд»). Першапачаткова быў намеснікам дырэктара школ СА ў Баварыі, затым стаў дырэктарам галоўнай школы СА. Паралельна служыў у навучальных атрадах СА.

Служба ў СС[правіць | правіць зыходнік]

17 мая 1935 Шмітгубер уступіў у СС, атрымаўшы званне оберштурмфюрара і далучыўшыся да «войскаў распараджэння СС» (ням.: Verfugungstruppe SS). Першапачаткова камандаваў 7-м узводам 1-й дывізіі СС, з лютага 1936 камандаваў 1-й ротай палка «Германія» да мая 1936. 13 мая 1936 атрымаў званне гаўптштурмфюрара, да сярэдзіны лістапада 1937 года знаходзіўся ў камандаванні палка «Германія», да канца лютага 1938 года працаваў у камісіі падрыхтоўкі афіцэраў.

30 студзеня 1939 атрымаў званне штурмбанфюрара СС і ўзначаліў 1-ы полк СС «Германія». 21 чэрвеня 1941 атрымаў званне оберштурмбанфюрара СС, яшчэ праз год узначаліў 14-ы добраахвотніцкі горны полк СС «Скандэрбег», які ўваходзіў у склад 7-й добраахвотніцкай горнай дывізіі «Прынц Ойген». 20 красавіка 1943 атрымаў званне штандартэнфюрара і палкоўніка войскаў СС. З 17 красавіка 1944 па 20 студзеня 1945 камандаваў 21-й добраахвотніцкай дывізіяй СС «Скандэрбег», якая стала незалежным ад «Прынца Ойгена» фарміраваннем. 21 чэрвеня 1944 атрымаў званне оберфюрара СС.

Камандаванне дывізіямі СС[правіць | правіць зыходнік]

На пасадзе камандзіра 1-й албанскай дывізіі Шмітгубер уславіўся сваёй жорсткасцю ў дачыненні да сербскіх партызан, асабліва ў Косавt. Як пазней пісаў пра яго Бернд Фішэр:[1]:

Шмітгубер, камандуючы дывізіяй СС «Скандэрбег», загадваў спальваць вёскі і знішчаць усё мясцовае насельніцтва. Як прыклад з 19 верасня па 23 кастрычніка 131 мірны жыхар быў расстраляны ці павешаны ў Косаве.

Пасля адступлення нямецкіх войскаў з Албаніі атрымаў званне брыгадэфюрара СС і генерал-маёра войскаў СС. З 20 студзеня 1945 і да канца вайны камандаваў рэшткамі 7-й горнай дывізіі СС.

Пасля вайны[правіць | правіць зыходнік]

Пасля капітуляцыі Германіі быў арыштаваны, а 27 лютага 1947 года ў Бялградзе быў пакараны смерцю за ваенныя злачынствы супраць мірных жыхароў.

Зноскі

  1. Бернд Фішэр, Албанія ў вайне (1999), c.226-227.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • History of the United Nations War Crimes Commission and the Development of the Laws of War p. 528, United Nations War Crimes Commission, London: HMSO, 1948
  • Bernd Jürgen Fischer, Albania at War, 1939-1945 (Purdue University Press, West Lafayette 1999), ISBN 1-55753-141-2.
  • Bernhard Kühmel, "Deutschland und Albanien, 1943-1944: Die Auswirkungen der Besetzung und innenpolitsiche Entwicklung des Landes." PhD. diss., University of Bochum, 1981.
  • Georg H. Stein, The Waffen-SS. Hitler's Elite Guard at War (Cornell University Press, Ithaca 1966). ISBN 0-8014-9275-0