Барыс Якаўлевіч Эльберт

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Барыс Якаўлевіч Эльберт
Дата нараджэння 25 снежня 1890(1890-12-25)
Месца нараджэння
Дата смерці 19 снежня 1963(1963-12-19) (72 гады)
Месца смерці
Грамадзянства
Род дзейнасці вучоны
Навуковая сфера туберкулёз, тулярэмія, рынасклерома[d] і вірусалогія
Месца працы
Навуковая ступень доктар медыцынскіх навук
Альма-матар
Вядомыя вучні Віктар Якаўлевіч Гапановіч
Узнагароды і прэміі
ордэн Працоўнага Чырвонага Сцяга Ордэн «Знак Пашаны»
Дзяржаўная прэмія СССР Сталінская прэмія

Барыс Якаўлевіч Э́льберт (Бер Янкель Мееравіч; 25 снежня 1890, г. Дубна, цяпер Ровенская вобласць, Украіна — 19 снежня 1963) — беларускі вучоны ў галіне мікрабіялогіі. Доктар медыцынскіх навук (1939), прафесар (1949). Заслужаны дзеяч навук Кіргізскай ССР (1942).

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Скончыў у 1917 годзе Кіеўскі ўніверсітэт. У 19191923 гадах працаваў у Кіеве. З 1923 года дырэктар Беларускага санітарна-бактэрыялагічнага НДІ, у 19251931 і 19621963 гадах загадчык кафедры Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта, у 19481962 гадах — Мінскага медыцынскага інстытута.

Працы па даследаванні склеромы, туберкулёзу, тулярэміі. Дзяржаўная прэмія СССР 1946 года.

Творы[правіць | правіць зыходнік]

  • Микробиология склеромы. М., 1954;
  • Микробы и вирусы. Мн., 1960;
  • Основы вирусологии. Мн., 1965.

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]