Берэнгарыя Кастыльская
Берэнгарыя Кастыльская | |||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
ісп.: Berenguela de Castilla | |||||||
![]() | |||||||
![]() | |||||||
| |||||||
|
|||||||
Папярэднік | Тэрэзія Партугальская | ||||||
Пераемнік | Елізавета Гогенштаўфен | ||||||
|
|||||||
Папярэднік | Энрыке I Кастыльскі | ||||||
Пераемнік | Фердынанд III Кастыльскі | ||||||
|
|||||||
Нараджэнне |
1 чэрвеня 1180 |
||||||
Смерць |
8 лістапада 1246 (66 гадоў) |
||||||
Месца пахавання | |||||||
Род | Бургундская дынастыя[d] | ||||||
Бацька | Альфонса VIII Кастыльскі | ||||||
Маці | Элеанора Англійская | ||||||
Муж | Конрад II[d][2] і каля Альфонса IX[2] | ||||||
Дзеці | Берэнгарыя Леонская[d], Фердынанд III Кастыльскі, Альфонса[d], Канстанцыя Леонская[d][3] і Леанора Леонская[d][3] | ||||||
Веравызнанне | хрысціянства | ||||||
![]() |
Берэнгарыя Кастыльская (ісп.: Berenguela de Castilla) ці Берэнгарыя Вялікая (ісп.: Berenguela la Grande) (1 чэрвеня 1180, Сеговія — 8 лістапада 1246) — каралева Кастыліі ў 1217 г. Старэйшая дачка Альфонса VIII Кастыльскага і Элеаноры Англійскай.
Шлюб і дзеці
[правіць | правіць зыходнік]У 1197 годзе Берэнгарыя ажанілася з каралём Леона Альфонса IX, які даводзіўся яе стрыечным дзядзькам. Праз сем гадоў шлюб быў ануляваны Папам Рымскім Інакенціем III з прычыны блізкага сваяцтва. Пасля гэтага Берэнгарыя вярнулася да двара свайго бацькі.
У шлюбе нарадзілася пяцёра дзяцей:
- Элеанора (1199—1210) — памерла ў раннім узросце
- Фердынанд (1200—1252) — кароль Кастыліі. Быў жанаты з Елізаветай Гогенштаўфен (у Іспаніі яе звалі Беатрысай Швабскай), затым — на Жанне дэ Панцье. Меў пятнаццаць дзяцей
- Альфонса (1203—1272) — сеньёр дэ Маліна. Быў жанаты некалькі разоў, меў дзевяць дзяцей
- Берэнгарыя (1204—1237) — замужам за каралём Іерусаліма Іаанам дэ Брыенам, мела чацвярых дзяцей
- Канстанцыя (1200 ці 1205—1242) — манашка.
Кіраванне
[правіць | правіць зыходнік]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/8d/Do%C3%B1a_Berenguela_01.jpg/100px-Do%C3%B1a_Berenguela_01.jpg)
У 1217 годзе Берэнгарыя, пасля гібелі брата Энрыке Кастыльскага, стала каралевай Кастыліі. Кіравала яна нядоўга, у тым жа годзе перадаўшы карону свайму сыну Фердынанду. Пасля гэтага яна працягвала заставацца яго саветнікам. Як гаворыць«Лацінская хроніка»: «Усе мае намеры і жаданні накіраваны на сушуканне маім сынам усялякага гонару». Берэнгарыя таксама дапамагала сыну здушыць дваранскі мяцеж, а затым арганізавала яго вяселле з высакароднай Беатрысай Швабскай. Таксама яна падтрымлівала цесныя сувязі са сваёй сястрой Бланкай. Менавіта Бланка прапанавала Фердынанду Жанну дэ Панцье ў якасці нявесты, пасля смерці яго першай жонкі.
Зноскі
Літаратура
[правіць | правіць зыходнік]- Shadis, Miriam. Berenguela of Castile’s Political Motherhood, 1996
- Georges Martin " Régner sans régner. Bérengère de Castille (1214—1246) au miroir de l’historiographie de son temps "
- Georges Martin " Négociation et diplomatie dans la vie de Bérengère de Castille (1214—1246). La part du facteur générique "
- Анонимные авторы.. Испанские средневековые хроники: Хроника Карденьи I. Хроника Карденьи II. Анналы Толедо I. Анналы Толедо II. Анналы Толедо III. . www.kuprienko.info (А. Скромницкий) (24 жніўня 2011). Архівавана з першакрыніцы 4 снежня 2012. Праверана 17 лістапада 2012.