Валянціна Васілеўна Талкунова

З Вікіпедыі, свабоднай энцыклапедыі
Валянціна Васілеўна Талкунова
Valentina Tolkunova (1972). (8662657866).jpg
Асноўная інфармацыя
Дата нараджэння 12 ліпеня 1946(1946-07-12)
Месца нараджэння
Дата смерці 22 сакавіка 2010(2010-03-22)[1][2] (63 гады)
Месца смерці
Месца пахавання
Краіна
Альма-матар
Музычная дзейнасць
Прафесіі актрыса, спявачка, акцёр дубляжа
Пеўчы голас сапрана
Інструменты вакал[d]
Жанры поп-музыка
Прэміі
прэмія Ленінскага камсамола
Узнагароды
ордэн Пашаны ордэн Дружбы Медаль «У памяць 850-годдзя Масквы»
Народны артыст РСФСР Заслужаны артыст РСФСР Honoured Rail Worker
Ордэн княгіні Вольгі III ступені
прэмія МУС Расіі
Аўтограф Автограф В. Толкуновой.png
valentinatolkunova.ru
Лагатып Вікісховішча Медыяфайлы на Вікісховішчы

Валянціна Васілеўна Талкунова (рус.: Валенти́на Васи́льевна Толкуно́ва; 12 ліпеня 1946, Армавір, Краснадарскі край — 22 сакавіка 2010, Масква) — савецкая і расійская спявачка. Заслужаная артыстка РСФСР (1979). Народная артыстка РСФСР (1987).

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзілася 12 ліпеня 1946 года ў горадзе Армавір Краснадарскага края. У 1964 годзе яна паступіла на дырыжорска-харавое аддзяленне Маскоўскага дзяржаўнага інстытута культуры. У 1966 годзе Валянціна Талкунова прайшла па конкурсе ў вакальна-інструментальны аркестр пад кіраўніцтвам Юрыя Саульскага (ВИО-66), у якім яна была салісткай і выконвала песні пад джазавую музыку. У 1971 годзе скончыла Музыкальнае вучылішча імя Гнесіных і агучыла песні кампазітара І. Катаева на вершы Міхаіла Анчарава ў тэлефільме «День за днём».

У 1972 годзе паэт Леў Ашанін запрасіў Валянціну Талкунову выступіць на сцэне Калоннай Залы на юбілейным канцэрце з песняй У. Шаінскага. Гэты канцэрт быў пачаткам яе паспяховай кар’еры на тэлебачанні і радыё. З 1973 года яна працавала ў аб’яднанні «Москонцерт», а з 1987 — мастацкі кіраўнік створанага ёю Маскоўскага тэатра музычнай драмы і песні, у якім быў пастаўлены шэраг музычных спектакляў.

Творчасць[правіць | правіць зыходнік]

Першая выканаўца прысвечаных ёй песень і вакальных цыклаў, манаоперы «Рускія жанчыны» І. Катаева на вершы М. Някрасава. У рэпертуары таксама рускія народныя песні.

Прэміі і ўзнагароды[правіць | правіць зыходнік]

1-я прэмія на Усесаюзным тэлеконкурсе «З песняй па жыцці» (1973).

Зноскі

  1. http://www.lenta.ru/news/2010/03/22/singer/
  2. Валентина Толкунова // Discogs — 2000.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]