Гервятка
| Гервятка | |
|---|---|
| Характарыстыка | |
| Даўжыня | 13 км |
| Басейн | 40 км² |
| Вадацёк | |
| Выток | |
| • Каардынаты | 54°25′31″ пн. ш. 26°17′10″ у. д.HGЯO |
| Вусце | Оксна |
| • Месцазнаходжанне | Смаргонь |
| • Каардынаты | 54°29′15″ пн. ш. 26°24′19″ у. д.HGЯO |
| Ухіл ракі | 4,3 м/км |
| Размяшчэнне | |
| Водная сістэма | Оксна → Вілія → Нёман → Балтыйскае мора |
|
|
|
| Краіна | |
| Рэгіён | Гродзенская вобласць |
| Раён | Смаргонскі раён |
   |
|
 выток вусце |
|
|
— выток, — вусце |
|
Гервя́тка, Гарвежка[1] — рака ў Беларусі, на тэрыторыі Смаргонскага раёна Гродзенскай вобласці, левы прыток ракі Оксна (басейн Віліі).
Даўжыня раки 13 кіламетраў. Плошча вадазбору 40 км². Сярэдні нахіл воднай паверхні 4,3[1] м/км. Вадазбор пераважна на паўночных схілах Ашмянскага ўзвышша[1]. У сутоках Гервяткі і Оксны знаходзіцца горад Смаргонь, каля яго 2 плаціны.
Назва
[правіць | правіць зыходнік]Назва балцкага паходжання і звязаная з літ.: gervė «жораў». Такога ж паходжання і назва Гервяты.
Зноскі
Літаратура
[правіць | правіць зыходнік]- Энцыклапедыя прыроды Беларусі. У 5-і т. Т. 2. Гатня — Катынь / Рэдкал. І. П. Шамякін (гал. рэд.) і інш. — Мн.: БелСЭ імя Петруся Броўкі, 1983. — С. 40. — 522 с. — 10 000 экз.
- Природа Белоруссии: Попул. энцикл. / БелСЭ; Редкол.: И. П. Шамякин (гл. ред.) и др. — Мн.: БелСЭ, 1986. — 599 с., 40 л. ил. (руск.)