Гластанберскае абацтва

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
кляштар
Гластанбергскае абацтва
Glastonbury Abbey
Рэшткі царквы Гластанбергскага абацтва
Рэшткі царквы Гластанбергскага абацтва
51°08′44″ пн. ш. 2°42′52″ з. д.HGЯO
Краіна Вялікабрытанія
Месцазнаходжанне Гластанберы, Сомерсет, Англія
Ордэнская прыналежнасць Бенедыкцінцы
Заснавальнік Кароль Інэ Уэсекскі
Дата заснавання 712
Дата скасавання 1539
Статус ахоўваецца дзяржавай
Сайт Афіцыйны сайт

Гластанбэ́рскае аба́цтва (англ.: Glastonbury Abbey) — колішні кляштар у Гластанберы, Сомерсет, Англія. Рэшткі кляштару занесеныя ў спіс гісторыка-культурнай спадчыны Вялікабрытаніі і адкрытыя для наведвання.

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Існуе сярэдневяковае паданне, нібыта абацтва было заснавана ў I стагоддзі адным з вучняў або прыхільнікаў Хрыста Іосіфа Арымафейскага. Гэтая неверагодная легенда шчыльна звязаная яшчэ з адной версіяй, прапанаванай паэтам Робертам дэ Баронам у XII стагоддзі, нібыта тут знаходзіцца Авалон, месцазнаходжанне Святога Граалю і пахавання караля Артура[1].

Абацтва заснаванае брытамі на пачатку VII стагоддзя. Пасля бітвы пад Пеонумам яно перайшло ў рукі саксонцаў.

У X стагоддзі гластанбергскі абат святы Данстан разбудаваў царкву і ўсталяваў у абацтве Статут святога Бенедыкта[2].

Пасля заваёвы Англіі нарманамі ў 1066 новы нарманскі абат Тэрстын заняўся дабудовай царквы. Аднак у 1077 годзе ён быў зняты з пасады за забойствы манахаў, учыненыя яго ўзброенымі слугамі непасрэдна ля алтару.

Кляштар быў значна пашкоджаны падчас пажару ў 1184 годзе[2]. Амаль неадкладна пачалася пабудова новае царквы, і ўжо ў 1186 адбылася кансекрацыя Марыінскай капліцы(англ.) бел.[3][4]. Набажэнствы ў рэкансекраванай Вялікай царкве пачаліся на Ражство 1213 года.

У XIV стагоддзі Гластанбергскае абацтва саступала па заможнасці і магутнасці толькі Вэстмінстэрскаму. Падчас вайны ружаў яго ваколіцы былі абкружаны мурамі дзеля аховы.

Падчас секулярызацыі Генрыха VIII абацтва было разрабавана, апошні абат Рычард Уайтынг у 1539 быў павешаны, выпатрашаны і чацвяртаваны як здраднік[5]. Камяні і волава з руінаў абацтва былі расцягнуты на пабудову іншых будынкаў.

Да XIX стагоддзя мясцовасць пераходзіла да розных уласнікаў, якія таксама выкарыстоўвалі руіны як будаўнічы матэрыял і нават як каменаломню. Урэшце парламенцкі акт 1882 года спыніў далейшы заняпад і адкрыў шлях да першых археалагічных і гістарычных даследаванняў абацтва[6].

У 1908 годзе рэшткі Гластанбергскага абацтва былі набыты дыяцэзіяй Бата і Уэльса і з тае пары належаць царкве Англіі. З 1924 сюды ладзяцца пілігрымкі; набажэнствы ладзяцца ў англіканскай, каталіцкай і праваслаўнай традыцыях[7].

Зноскі

  1. Ashe pp.83-90 and p.279
  2. 2,0 2,1 Monasticism (англ.) . England in the Middle Ages (19 жніўня 2008). Архівавана з першакрыніцы 21 чэрвеня 2008.
  3. Glastonbury Abbey (англ.) . Cathedrals Plus. The Pilgrims Association (19 жніўня 2008).
  4. The Lady Chapel (англ.) . Archaeology at Glastonbury Abbey on-line. Archeology Data Service (27 жніўня 2011).
  5. Gasquet, p.90
  6. Carley, 1988, pp.169-175
  7. Services & Pilgrimage (англ.) . Glastonbury Abbey (29 жніўня 2011).

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]