Волава
Выгляд
| Вонкавы выгляд простага рэчыва | |
|---|---|
|
Серабрыста-белы мяккі, пластычны метал (β-волава) ці шэры парашок (α-волава) |
|
| Уласцівасці атама | |
| Атамны нумар | 50 |
| Сімвал | Sn |
| Група, перыяд, блок | 14, 5, p |
| Тып элемента | Постпераходныя металы |
| Атамная маса | 118,710(7)[1] а. а. м. (г/моль) |
| Электронная канфігурацыя | [Kr] 4d10 5s2 5p2 |
| Радыус атама | 162 пм |
| Кавалентны радыус | 141 пм |
| Іонны радыус | (+4e) 71 (+2) 93 пм |
| Электраадмоўнасць | 1,96 |
| Электродны патэнцыял | -0,136 |
| Ступені акіслення | +4, +2 |
| Энергія іанізацыі | 1-я: 708,2 (7,34) кДж/моль |
| Тэрмадынамічныя ўласцівасці простага рэчыва | |
| Шчыльнасць | 7,31 г/см³ |
| Тэмпература плаўлення | 231,9 °C |
| Тэмпература кіпення | 2873 K |
| Цеплыня плаўлення | 7,07 кДж/моль |
| Цеплыня выпарэння | 296 кДж/моль |
| Малярная цеплаёмістасць | 27,11[2] Дж/(K·моль) |
| Малярны аб’ём | 16,3 см³/моль |
| Крышталічная структура простага рэчыва | |
| Структура рашоткі | тэтраганальная |
| Параметры рашоткі | a=5,831;c=3,181 Å |
| Суадносіны c/a | 0,546 |
| Тэмпература Дэбая | 170,00 K |
| Іншыя характарыстыкі | |
| Цеплаправоднасць | 66,8 Вт/(м·К) |
| 50 | Волава |
118,710
| |
| 4d105s²5p² | |
Волава (лац.: Stannum) Sn — хімічны элемент IV групы перыядычнай сістэмы; атамны нумар 50. Серабрыста-белы метал.
Прыродныя крыніцы
[правіць | правіць зыходнік]Па распаўсюджанасці ў зямной кары займае 47-е месца. У самародным стане практычна не сустракаецца, знаходзяць волава пераважна ў выглядзе мінералаў касітэрыта і станіна. Галоўныя пастаўшчыкі волава на сусветны рынак — Балівія, Інданезія, Малайзія, Расія, Казахстан, Нігерыя.
Прымяненне
[правіць | правіць зыходнік]Каля паловы ўсяго здабываемага волава ідзе на выраб белай бляхі (ліставое жалеза, пакрытае волавам), з якой вырабляюць бляшанкі. Чыстае волава прымяняюць у электрычных кандэнсатарах.
Існуюць шматлікія сплавы волава: з меддзю — бронза, з вісмутам, кадміем — шматлікія прыпоі, з меддзю і сурмой — бабіты (сплавы для падшыпнікаў).
Крыніцы
[правіць | правіць зыходнік]- ↑ Michael E. Wieser, Norman Holden, Tyler B. Coplen, John K. Böhlke, Michael Berglund, Willi A. Brand, Paul De Bièvre, Manfred Gröning, Robert D. Loss, Juris Meija, Takafumi Hirata, Thomas Prohaska, Ronny Schoenberg, Glenda O’Connor, Thomas Walczyk, Shige Yoneda, Xiang‑Kun Zhu. Atomic weights of the elements 2011 (IUPAC Technical Report)(англ.) // Pure and Applied Chemistry. — 2013. — Т. 85. — № 5. — С. 1047-1078. — ISSN 0033-4545. — DOI:10.1351/PAC-REP-13-03-02
- ↑ Редкол.:Кнунянц И. Л. (гл. ред.). Химическая энциклопедия: в 5 т. — Москва: Советская энциклопедия, 1992. — Т. 3. — С. 382. — 639 с. — 50 000 экз. — ISBN 5—85270—039—8.
Спасылкі
[правіць | правіць зыходнік]
На Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Волава- Волава на Webelements Архівавана 17 верасня 2004.
