Гілберт Ньютан Льюіс

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Гілберт Ньютан Льюіс
англ.: Gilbert Newton Lewis
Дата нараджэння 23 кастрычніка 1875(1875-10-23)[1][2]
Месца нараджэння Уэймут, Масачусетс
Дата смерці 23 сакавіка 1946(1946-03-23)[3][1][2] (70 гадоў)
Месца смерці Берклі, Каліфорнія
Грамадзянства
Род дзейнасці хімік, фізік, выкладчык універсітэта, пісьменнік-дакументаліст
Навуковая сфера фізічная хімія
Месца працы
Альма-матар Універсітэт Небраскі, Гарвардскі ўніверсітэт
Навуковы кіраўнік Тэадор Уільям Рычардс
Узнагароды і прэміі Медаль Дэві (1929)
Commons-logo.svg Гілберт Ньютан Льюіс на Вікісховішчы

Гілберт Ньютан Льюіс (англ.: Gilbert Newton Lewis; 23 кастрычніка 1875 Уэймут, каля Бостана23 сакавіка 1946, Берклі) — выдатны амерыканскі фізікахімік. Асноўныя навуковыя працы ў вобласці хімічнай тэрмадынамікі, фотахіміі, хіміі ізатопаў, ядзернай фізікі. Прапанаваў новую фармулёўку трэцяга пачатку тэрмадынамікі. Прапанаваў і развіў (1912–1916) электронную тэорыю хімічнай сувязі, растлумачыў упершыню іонную і гомеапалярную сувязі, распрацаваў метады разліку свабодных энергій хімічных рэакцый. Разам з Р. Мак-Дональдам у 1933 годзе ўпершыню атрымаў цяжкую ваду і вылучыў з яе дэйтэрый. У 1929 годзе ўвёў тэрмін фатон для абазначэння найдрабнейшай адзінкі выпраменьвання.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 Gilbert N. Lewis // Encyclopædia Britannica Праверана 9 кастрычніка 2017.
  2. 2,0 2,1 Gilbert N. Lewis // SNAC Праверана 9 кастрычніка 2017.
  3. Льюис Гилберт Ньютон // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969. Праверана 27 верасня 2015.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]