Каарла Юха Стольберг

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Каарла Юха Стольберг
Kaarlo Juho Ståhlberg
Kaarlo Juho Ståhlberg.jpg
Сцяг1-ы Прэзідэнт Фінляндыі
26 ліпеня 1919 — 2 сакавіка 1925
Папярэднік пасада заснавана
Пераемнік Лаўры Рэландэр

Нараджэнне 28 студзеня 1865(1865-01-28)[1][2][…]
Смерць 22 верасня 1952(1952-09-22)[1][2][…] (87 гадоў)
Месца пахавання
Імя пры нараджэнні шведск.: Carl Johan Ståhlberg
Бацька Юхан Габрыэль Столберг
Маці Аманда Густафа Карсен
Жонка Ester Ståhlberg[d] і Hedvig Ståhlberg[d]
Дзеці Kaarlo Ståhlberg[d], Kyllikki Tuominen[d] і Elli Schauman[d]
Веравызнанне лютэранства
Партыя
Адукацыя
Навуковая ступень доктар абодвух правоў[d]
Дзейнасць палітык, выкладчык універсітэта, адвакат
Месца працы
Узнагароды
Commons-logo.svg Каарла Юха Стольберг на Вікісховішчы

Каарла Юха Стольберг (фінск.: Kaarlo Juho, народжаны. Карль Юхан Стольберг, шведск.: Carl Johan Ståhlberg; 28 студзеня 1865, Суомусальмі — 22 верасня 1952, Хельсінкі) — фінскі дзяржаўны і палітычны дзеяч.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся ў сям’і пастара, па нацыянальнасці — швед. Пачаў навучанне ў сярэдняй школе ў Лахці, але пасля смерці бацькі яго сям’я, якая апынулася ў складаным фінансавым становішчы, пераехала ў Оўлу. У 1889 годзе атрымаў ступень бакалаўра правы ў Універсітэце Хельсінкі, там жа ў 1893 годзе скончыў дактарантуру, а ў наступным годзе стаў дацэнтам. У 1893 годзе ажаніўся з Ірэне Вяльберг, ад якой у Стольберга было шэсць дзяцей.

У 1898—1903 — сакратар сената, у 1914—1915 — старшыня парламента. У 1908—1918 — прафесар адміністрацыйнага права універсітэта ў Хельсінкі. У 1917 годзе стаў старшынёй Канстытуцыйнага Савета, перад якім стаяла задача распрацаваць мадэль будучага дзяржаўнага ладу для здабыла незалежнасць Фінляндыі. Падчас гэтай дзейнасці падтрымліваў ідэю ўвядзення рэспубліканскай формы праўлення. У 1918 годзе стаў першым старшынёй Вышэйшага Адміністрацыйнага суда.

У 1919—1925 — першы прэзідэнт Фінляндыі. На выбарах Прэзідэнта быў падтрыманы Нацыянальнай прагрэсіўнай партыяй і Аграрнай лігай, набраўшы 143 галасы і апярэдзіўшы свайго суперніка К. Г. Манэргейма, які атрымаў 50 галасоў.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr: платформа адкрытых дадзеных — 2011. Праверана 10 кастрычніка 2015.
  2. 2,0 2,1 Kaarlo Juho Stahlberg // Encyclopædia Britannica Праверана 9 кастрычніка 2017.
  3. 3,0 3,1 Kaarlo Juho Ståhlberg // Brockhaus Enzyklopädie Праверана 9 кастрычніка 2017.
  4. Нямецкая нацыянальная бібліятэка, Берлінская дзяржаўная бібліятэка, Баварская дзяржаўная бібліятэка і інш. Record #128938560 // Агульны нарматыўны кантроль — 2012—2016. Праверана 31 снежня 2014.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.15: Следавікі — Трыо / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн.: БелЭн, 2002. — Т. 15. — 552 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0251-2 (Т. 15).