Перайсці да зместу

Леанід Вітальевіч Кантаровіч

З Вікіпедыі, свабоднай энцыклапедыі
Леанід Вітальевіч Кантаровіч
руск.: Леонид Витальевич Канторович
Дата нараджэння 19 студзеня 1912(1912-01-19)[1][2][…]
Месца нараджэння
Дата смерці 7 красавіка 1986(1986-04-07)[5][6][…] (74 гады)
Месца смерці
Месца пахавання
Грамадзянства
Жонка невядома[10]
Род дзейнасці матэматык, эканаміст, выкладчык універсітэта
Навуковая сфера функцыянальны аналіз, лінейнае праграмаванне, тэорыя мностваў, матэматыка[11] і эканоміка[11]
Месца працы
Навуковая ступень доктар фізіка-матэматычных навук ()[10] (1935) і прафесар[d] () (1934)
Альма-матар
Навуковы кіраўнік Рыгор Міхайлавіч Фіхтэнгольц[d][17] і Уладзімір Іванавіч Смірноў[18]
Вядомыя вучні Vera Kublanovskaya[d][10] і Hoàng Tụy[d][19]
Член у
Прэміі
Сталінская прэмія 2-й ступені Ленінская прэмія
Узнагароды
Лагатып Вікіцытатніка Цытаты ў Вікіцытатніку
Лагатып Вікісховішча Медыяфайлы на Вікісховішчы

Леанід Вітальевіч Кантаровіч (6 (19) студзеня 1912, Санкт-Пецярбург — 7 красавіка 1986, Масква) — савецкі матэматык і эканаміст, лаўрэат Нобелеўскай прэміі па эканоміцы (1975) «за ўклад у тэорыю аптымальнага размеркавання рэсурсаў». Піянер і адзін з стваральнікаў лінейнага праграмавання.

  • «Матэматыка і эканоміка — узаемапранікненне навук», 1977, сумесна з М. К. Гавурыным.
  • L. V. Kantorovich: «Essays in Optimal Planning», 1977.
  • «Мой шлях у навуцы», 1987.
  • «Функцыянальны аналіз (асноўныя ідэі)», 1987.
  • "Selected Works. Part 1: Descriptive Theory of Sets and Functions. Functional Analysis in Semi-Ordered Space ", 1996.
  • "Selected Works. Part 2: Applied Functional Analysis. Approximation Methods and Computers ", 1996.

Зноскі

  1. ↑ Leonid Vitaliyevich Kantorovich Facts — Nobel Foundation. Праверана 4 лютага 2021.
  2. ↑ http://www.mi.ras.ru/index.php?c=inmemoriapage&id=21951&l=1
  3. ↑ Канторович Леонид Витальевич // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969. Праверана 28 верасня 2015.
  4. ↑ http://www-history.mcs.st-and.ac.uk/BirthplaceMaps/St_Petersburg.html
  5. ↑ http://www.britannica.com/EBchecked/topic/311550/Leonid-Vitalyevich-Kantorovich
  6. ↑ http://www.nndb.com/cemetery/732/000208108/
  7. ↑ Pereverzev S. V., M. Askarov On the rate of convergence of projection-iterative methods for classes of weakly singular integral equations // Ukrainian Mathematical Journal — Springer Science+Business Media, 1995. — Vol. 47, Iss. 4. — P. 578–587. — ISSN 0041-5995; 1573-9376; 0041-5995 — doi:10.1007/BF01056043
  8. ↑ https://link.springer.com/chapter/10.1007%2F978-3-0348-8789-2_12
  9. ↑ Find a Grave — 1996.
  10. 1 2 3 4 5 6 7 8 MacTutor History of Mathematics archive — 1995.
  11. 1 2 Národní autority České republiky Праверана 7 лістапада 2022.
  12. 1 2 http://mi.mathnet.ru/smj1283 — С. 7.
  13. 1 2 Мартыненко Б.К. Из истории информатики в Санкт-Петербургском университете, From the History of Informatics in the Saint Petersburg State University // Труды SORUCOM-2011 — Великий Новгород: 2011. — С. 220–226. — ISBN 978-5-98769-088-8
  14. ↑ Математический энциклопедический словарь / под ред. Ю. В. Прохоров — М.: Большая российская энциклопедия, 1988. — С. 697. — 847 с. — ISBN 5-85270-278-1
  15. ↑ Очерки истории информатики в России — Новосибирск: 1998. — С. 634. — ISBN 5-7692-0101-0
  16. ↑ Летопись Российской академии наук. Т. VII. 1946—1953 — М.: Архив Российской академии наук, 2022. — С. 314. — 896 с. — ISBN 978-5-6046932-6-1
  17. ↑ Матэматычная генеалогія — 1997. Праверана 8 жніўня 2016.
  18. ↑ Матэматычная генеалогія — 1997.
  19. ↑ https://link.springer.com/article/10.1007/s43069-020-0007-8
  20. 1 2 Летопись Российской академии наук. Т. VII. 1946—1953 — М.: Архив Российской академии наук, 2022. — С. 689. — 896 с. — ISBN 978-5-6046932-6-1
  21. ↑ https://www.econometricsociety.org/society/organization-and-governance/fellows/memoriam Праверана 6 красавіка 2023.
  22. 1 2 3 Мелуа А. И. Академия наук. Биографии. 1724—2019, Academy of Sciences. Biographies. 1724—2019 — СПб.: Гуманистика. — Т. 8. — С. 440.