Мануэль Асанья

З пляцоўкі Вікіпедыя
Мануэль Асанья
ісп.: Manuel Azaña Díaz
Azaña 3.jpg

старшыня Савета міністраў Іспаніі[d]
14 кастрычніка 1931 — 6 верасня 1933
Папярэднік Хуан Баўтыста Аснар-Кабаньяс[d]
Пераемнік Алехандра Лерус[d]
прэзідэнт Другой Іспанскай рэспублікі[d]
10 мая 1936 — 3 сакавіка 1939
Папярэднік Нісета Алькала-Самора[d]
Пераемнік Франсіска Франка
старшыня Савета міністраў Іспаніі[d]
19 лютага 1936 — 10 мая 1936
Папярэднік Мануэль Партэла Вальядарэс[d]
Пераемнік Сант’яга Касарэс Кірога[d]
ваенны міністр Іспаніі[d]
14 красавіка 1931 — 12 верасня 1933
Папярэднік Дамаса Берэнгер[d]
Пераемнік Хуан Хасэ Роча Гарсія[d]
дэпутат кортэсаў Другой Іспанскай Рэспублікі[d]
10 ліпеня 1931 — 5 жніўня 1931
дэпутат кортэсаў Другой Іспанскай Рэспублікі[d]
20 ліпеня 1931 — 9 кастрычніка 1933
дэпутат кортэсаў Другой Іспанскай Рэспублікі[d]
19 снежня 1933 — 7 студзеня 1936
дэпутат кортэсаў Другой Іспанскай Рэспублікі[d]
3 сакавіка 1936 — 2 лютага 1939
кіраўнік іспанскай дзяржавы[d]
10 мая 1936 — 3 сакавіка 1939

Нараджэнне 10 студзеня 1880(1880-01-10)[1][2][…]
Смерць 3 лістапада 1940(1940-11-03)[4][5][…] (60 гадоў) ці 4 лістапада 1940(1940-11-04)[7] (60 гадоў)
Месца пахавання
Бацька Эстэбан Асанья[d]
Жонка Далорэс Рывас Шэрыф[d][9]
Партыя
Адукацыя
Навуковая ступень доктар філасофіі
Дзейнасць палітык, адвакат, пісьменнік
Аўтограф Manuel Azaña (1880-1940) firma.png
Лагатып Вікісховішча Медыяфайлы на Вікісховішчы

Мануэль Асанья (ісп.: Manuel Azaña; 10 студзеня 1880 — 4 лістапада 1940) — іспанскі палітычны і дзяржаўны дзеяч, літаратар. Двойчы ўзначальваў урад Другой Іспанскай Рэспублікі.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Навучаўся ў каталіцкім каледжы аўгустынцаў у Эскарыяле, потым стаў юрыстам, паступіў на дзяржаўную службу і паступова падняўся да вышэйшых прыступак у Міністэрстве юстыцыі.

Прысвячаў шмат часу палітыцы і літаратуры, быў сакратаром вельмі папулярнага літаратурна-палітычнага дыскусійнага клуба «Мадрыдскі Атэнеум».

У 1930 годзе заснаваў партыю Рэспубліканскае дзеянне. Пасля ўсталявання Рэспублікі ў 1931 годзе — ваенны міністр, у 1931—1933 гадах — кіраўнік урада. У красавіку 1934 года ўзначаліў леварэспубліканскую партыю, якая ўвайшла ў 1936 годзе ў Народны фронт. З перамогай апошняга на выбарах (16 лютага 1936) зноў стаў кіраўніком урада, а затым, з мая 1936 года па 1 сакавіка 1939 года, быў прэзідэнтам Рэспублікі. У перыяд грамадзянскай вайны 1936—1939 гадоў выступаў фактычным лідарам правага крыла Народнага Фронту.

Пасля перамогі франкістаў эміграваў у Францыю.

Зноскі

  1. Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr: платформа адкрытых даных — 2011. Праверана 10 кастрычніка 2015.
  2. Manuel Azaña // SNAC — 2010. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  3. Manuel Azana // Encyclopædia Britannica Праверана 9 кастрычніка 2017.
  4. 4,0 4,1 http://www.congreso.es/portal/page/portal/Congreso/Congreso/Iniciativas?_piref73_2148295_73_1335437_1335437.next_page=/wc/servidorCGI&CMD=VERLST&BASE=DIPH&FMT=DIPHXD1S.fmt&DOCS=3-3&DOCORDER=FIFO&OPDEF=Y&NUM1=&DES1=&QUERY=%2810180%29.NDIP. Праверана 20 студзеня 2020.
  5. 5,0 5,1 http://www.congreso.es/portal/page/portal/Congreso/Congreso/Iniciativas?_piref73_2148295_73_1335437_1335437.next_page=/wc/servidorCGI&CMD=VERLST&BASE=DIPH&FMT=DIPHXD1S.fmt&DOCS=4-4&DOCORDER=FIFO&OPDEF=Y&NUM1=&DES1=&QUERY=%2810180%29.NDIP. Праверана 20 студзеня 2020.
  6. 6,0 6,1 6,2 http://www.congreso.es/portal/page/portal/Congreso/Congreso/Iniciativas?_piref73_2148295_73_1335437_1335437.next_page=/wc/servidorCGI&CMD=VERLST&BASE=DIPH&FMT=DIPHXD1S.fmt&DOCS=2-2&DOCORDER=FIFO&OPDEF=Y&NUM1=&DES1=&QUERY=%2810180%29.NDIP. Праверана 20 студзеня 2020.
  7. Find a Grave — 1996. Праверана 29 жніўня 2019.
  8. Deutsche Nationalbibliothek, Staatsbibliothek zu Berlin, Bayerische Staatsbibliothek et al. Record #118505319 // Агульны нарматыўны кантроль — 2012—2016. Праверана 31 снежня 2014.
  9. https://www.elnortedecastilla.es/valladolid/propiedades-incautadas-falange-20171223184926-nt.html Праверана 29 ліпеня 2019.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Советская историческая энциклопедия. — М.: Советская энциклопедия. 1973—1982. Том 1. ААЛТОНЕН — АЯНЫ. 1961.
  • Дипломатический словарь. Гл. ред. А. Я. Вышинский и С. А. Лозовский. М., 1948.