Раймунд Бжазоўскі

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Раймунд Бжазоўскі
польск.: Rajmund Brzozowski
Дата нараджэння 7 снежня 1763(1763-12-07)
Месца нараджэння
Дата смерці 23 жніўня 1848(1848-08-23) (84 гады)
Месца смерці
Род дзейнасці матэматык, філосаф, філолаг
Навуковая сфера матэматыка, філалогія
Месца працы
Навуковае званне прафесар


Раймунд Бжазоўскі (польск.: Rajmund Brzozowski, лац.: Rajmundus Brzozowski; 7 снежня 1763 у Літве — 23 жніўня 1848 у Маса-Лубрэнсэ каля Неапаля) — каталіцкі дзеяч, езуіт, філолаг.

У Таварыства Ісуса ўступіў 17 верасня 1780 года ў Полацку. У 1791 г. высвечаны на ксяндза, а 2 лютага 1798 г. склаў апошнія зарокі. Працаваў прафесарам рыторыкі ў калегіумах у Оршы (1788—1789, у 1794—1798 - яшчэ і ўзначальваў там настаўніцкую семінарыю) і Магілёве (1793—1794), а таксама прафесарам філасофіі і матэматыкі ў Полацкім езуіцкім калегіуме (1799—1800). Потым вёў прапаведніцкую дзейнасць у Магілёве, Оршы і Віцебску. Пасля вяртання ў Полацк — прафесар філасофіі і матэматыкі (1805—1806), схаластычнай філасофіі, кананічнага права і свяшчэннага пісання (1806—1814). З пераўтварэннем калегіума ў Полацкую езуіцкую акадэмію займаў у ёй высокія пасады: канцлера (1814—1817) і рэктара (1817—1820), апошняга ў гісторыі гэтай навучальнай установы[1][2].

Пасля выгнання езуітаў з межаў Расійскай імперыі (1820) выехаў у Рым, дзе ўдзельнічаў у ХХ Генеральнай кангрэгацыі Таварыства Ісуса і стаў асітэнтам новаабранага генерала Луіджы Фортыса[3]. У 1829 г. прадстаўляў Нямецкую правінцыю ордэна на ХХІ Генеральнай кангрэгацыі[4]. Браў актыўны ўдзел у працы польскага эміграцыйнага асяродку. Апошнія гады жыцця правёў у Неапалі[3].

Бжазоўскі апублікаваў дзве працы ў «Полацкім штомесячніку»: O sposobie zatrzymania I rozmnoźenia zdrowego smaku mowy i vymowy ojczystej (odczyt na publicznem posiedzieniu akademii dnia 16 września 1818 r.) і Rozbiór sztuki rymotwórczej Horacyusza. Пазней гэтыя матэрыялы былі ўключаны ў «Слоўнік вядомых польскіх пісьменнікаў» (Słownik sławnych pisarzy polskich). Пакінуў пасля сябе «Слоўнік польскіх пісьменнікаў», фрагмент якога (ад А да Е) захаваўся ў Ватыканскай бібліятэцы[5][3].

Зноскі

  1. Catalogs SJ 1774-1829. Russiae.
  2. Инглот, М. Общество Иисуса в Российской Империи (1772–1820 гг.) и его роль в повсеместном восстановлении Ордена во всем мире / М. Инглот ; пер. А.Н. Коваля. – М. : Институт философии, теологии и истории св. Фомы, 2004. – С. 161.
  3. 3,0 3,1 3,2 Grzebień, L. (Ed.), Encyklopedia Wiedzy o jezuitach na ziemiach Polski i Litwy, 1996.
  4. Grzebień, L. (Ed.), Encyklopedia Wiedzy o jezuitach na ziemiach Polski i Litwy, 1996.
  5. Brown, J. Biblioteka pisarzów assystencyi polskiej Towarzystwa Jezusowego / J. Brown ; przeł. W. Kiejnowskiego. – Poznań : w komisie i czcionkami L. Merzbacha, 1862. – 501 s. 137 – 138.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Инглот, М. Общество Иисуса в Российской Империи (1772–1820 гг.) и его роль в повсеместном восстановлении Ордена во всем мире / М. Инглот ; пер. А.Н. Коваля. – М. : Институт философии, теологии и истории св. Фомы, 2004. – 632 с.
  • Encyklopedia wiedzy o jezuitach na ziemiach Polski i Litwy 1564—1995 / oprac. Ludwik Grzebień ; [aut. i red. działów Andrzej Paweł Bieś et al. ; współpr. nauk. i red. Roman Darowski]. — Kraków : Wydział Filozoficzny Towarzystwa Jezusowego. Instytut Kultury Religijnej : Wydawnictwo WAM — Księża Jezuici, 1996. — XVI, 882, [5] s. : il.
  • Brown, J. Biblioteka pisarzów assystencyi polskiej Towarzystwa Jezusowego / J. Brown ; przeł. W. Kiejnowskiego. – Poznań : w komisie i czcionkami L. Merzbacha, 1862. – 501 s.
  • Giżycki, J.M. Materyały do dziejów Akademii Połockiej i szkół odniej zależnych / J.M. Giżycki. – Kraków: Druk. W. Anczyca i spółki, 1905. – 288 s.