Рамасвамі Венкатараман

Рамасвамі Венкатараман
там.: ராமசுவாமி வெங்கட்ராமன்
8-ы прэзідэнт Індыі[d] 25 ліпеня 1987 — 25 ліпеня 1992
Папярэднік	Гіяні Заіл Сінгх
Пераемнік	Шанкар Даял Шарма
віцэ-прэзідэнт Індыі[d] 31 жніўня 1984 — 24 ліпеня 1987
Папярэднік	Mohammad Hidayatullah[d]
Пераемнік	Шанкар Даял Шарма
міністр унутраных спраў Індыі[d] 22 чэрвеня 1982 — 2 верасня 1982
Папярэднік	Гіяні Заіл Сінгх
Пераемнік	Prakash Chandra Sethi[d]
Міністр фінансаў Індыі[d] 14 студзеня 1980 — 15 студзеня 1982
Папярэднік	Hemwati Nandan Bahuguna[d]
Пераемнік	Пранаб Кумар Мукерджы
Міністр абароны Індыі[d] 15 студзеня 1982 — 2 жніўня 1984
Папярэднік	Індзіра Гандзі
Пераемнік	Shankarrao Chavan[d]
Нараджэнне	4 снежня 1910(1910-12-04) Thanjavur district[d], Мадраскае прэзідэнцтва[d], Брытанская Індыя, Брытанская імперыя, Вялікабрытанія
Смерць	27 студзеня 2009(2009-01-27)[…] (98 гадоў) Нью-Дэлі, акруга Нью-Дэлі[d], дывізіён Дэлі[d], National Capital Territory of Delhi[d], Індыя
Жонка	Janaki Venkataraman[d]
Грамадзянства	Індыя  Брытанская Індыя  Індыйскі Саюз
Веравызнанне	індуізм
Партыя	Індыйскі нацыянальны кангрэс
Адукацыя	Loyola College[d] Мадраскі ўніверсітэт
Аўтограф
Узнагароды	прэмія «Святло праўды»[d] (2001)
Медыяфайлы на Вікісховішчы

Рамасвамі Венкатараман (4 снежня 1910 — 27 студзеня 2009) — індыйскі дзяржаўны і палітычны дзеяч.

Біяграфія

Нарадзіўся ў вёсцы Раджамадам у Тамілнадзе. Атрымаў адукацыю ў Мадраскім універсітэце, спецыялізаваўся на эканоміцы. Пазней атрымаў юрыдычную адукацыю. Доўгі час працаваў у Вышэйшым судзе Мадраса, а з 1951 года — у Вярхоўным судзе. У ходзе сваёй юрыдычнай практыкі зблізіўся з індыйскім вызваленчым рухам, быў актыўным удзельнікам ІНК, асабліва яго прафсаюзнага крыла. Пасля Другой сусветнай вайны быў сярод юрыстаў, упаўнаважаных кіраўніцтвам ІНК для абароны індыйскіх нацыяналістаў ад абвінавачванняў у супрацоўніцтве з мілітарыстамі Японіі. У 1947—1950 гадах — сакратар Мадраскага правінцыйнай калегіі адвакатаў.

Венкатараман быў абраны ў часовы парламент незалежнай Індыі, які працаваў у 1950—1952 гг., а таксама ў першы парламент Індыі. Пазней перайшоў на працу ў федэральны ўрад Індыі, заняў месца члена Планавай камісіі да 1971 года. У 1977 годзе быў зноў абраны ў парламент краіны ад ІНК. Пасля вяртання партыі да ўлады ў 1980 годзе заняў пасаду міністра фінансаў, а пазней, у 1982 — міністра абароны ва ўрадзе Індзіры Гандзі. Віцэ-прэзідэнт Індыі ў 1984—1987 гг. Прэзідэнт Індыі ў 1987—1992 гг.