Рыгор Саламонавіч Бярозкін

Рыгор Саламонавіч Бярозкін
Рыгор Саламонавіч Бярозкін
Асабістыя звесткі
Псеўданімы	Р. Барута і С. Тарасаў
Дата нараджэння	3 ліпеня 1918
Месца нараджэння	Магілёў, Магілёўская губерня, Заходняя вобласць, РСФСР[d];
Дата смерці	1 снежня 1981 (63 гады)
Месца смерці	Мінск, Беларуская ССР, СССР;
Пахаванне	Усходнія могілкі;
Грамадзянства	СССР;
Жонка	Юлія Канэ
Альма-матар	БДПУ;
Месца працы	Полымя; Саюз беларускіх пісьменнікаў; Літаратура і мастацтва; Спадчына;
Прафесійная дзейнасць
Род дзейнасці	пісьменнік, літаратурны крытык, журналіст, літаратуразнавец, купалазнавец
Мова твораў	беларуская, руская і ідыш
Грамадская дзейнасць
Член у	Саюз пісьменнікаў СССР; Саюз беларускіх пісьменнікаў;
Узнагароды

Рыгор Саламонавіч Бярозкін (псеўданімы: Р. Барута; С. Тарасаў; 3 ліпеня 1918(1918-07-03), Магілёў, Заходняя вобласць — 1 снежня 1981(1981-12-01), Мінск) — беларускі літаратурны крытык і журналіст^[1].

Біяграфія

Вучыўся на педрабфаку ў Магілёве, у 1933—1938 гадах на літаратурным факультэце МДПІ^[1]. Пачаў публікавацца ў 1935 годзе. У 1938—1941 гадах працаваў загадчыкам аддзела крытыкі часопісу «Полымя рэвалюцыі», літкансультантам у кабінеце маладога аўтара пры СП БССР (1938—1939), загадчыкам аддзела крытыкі газеты «Літаратура і мастацтва» (1939—1941). Член СП СССР з 1939 года^[2].

Арыштаваны НКУС БССР у красавіку 1941 года. Быў пад следствам у Мінску. Па адной з версій, калі 26 чэрвеня 1941 года калону зняволеных, сярод якіх быў Бярозкін, кінуў канвой і ён уцёк. Ваяваў да канца вайны^[3], удзельнічаў у баях пад Сталінградам, Кіевам, у Карпатах, быў паранены. Атрымаў баявыя ўзнагароды. Скончыў вайну ў званні малодшага лейтэнанта.

Пасля вайны быў карэспандэнтам газеты савецкай ваеннай адміністрацыі ў Германіі «Советское слово (1945—1949)»^[2].

Паўторна арыштаваны ў Берліне 19 ліпеня 1949 года; дастаўлены ў Мінск. У чэрвені 1950 года прыгавораны на 10 гадоў лагераў. Адбываў зняволенне ў Карагандзінскай і Омскай абласцях. У 1955 годзе вызвалены; рэабілітаваны ў 1956 годзе^[2].

Пасля рэабілітацыі загадваў аддзелам крытыкі і паэзіі ў часопісе «Советская Отчизна», у 1967—1969 гадах аддзелам літаратуры рэдакцыі газеты «Літаратура і мастацтва», працаваў літсупрацоўнікам бюлетэня «Помнікі гісторыі і культуры Беларусі» (1970—1975).

З 1956 года пачаў друкавацца ў часопісе «Советская Отчизна», газеце «Літаратура і мастацтва». Шмат публікаваўся ў перыядычным друку, імкнуўся аднавіць імёны рэпрэсаваных паэтаў..

Паводле ўспамінаў, спачуваў Ізраілю пасля Шасцідзённай вайны 1967 года. Тым не менш у сакавіку 1970 года разам з іншымі дзеячамі беларускай культуры і навукі падпісаў «Гнеўны пратэст» супраць «ізраільскай ваеншчыны»^[4].

У канцы 1970-х гадоў перанёс інсульт, апошнія гады цяжка хварэў. Пахаваны на Усходніх могілках Мінска^[2].

Творчасць

Публікаваўся з 1935 года^[1], першая публікацыя — у мінскім часопісе «Штэрн» (на ідышы)^[5]. Даследаваў пераважна паэзію. Для работ Бярозкіна характэрныя спалучэнне праблемнасці з канкрэтным аналізам, эстэтычная патрабавальнасць, уменне раскрыць творчую індывідуальнасць паэта. Творчасць сучасных беларускіх паэтаў, праблемы паэтычнага майстэрства Бярозкін аналізаваў у кнігах «Паэзія праўды» (1958; разглядаецца паэзія П. Броўкі, А. Куляшова, М. Танка, П. Панчанкі), «Спадарожніца часу» (1961), «Пімен Панчанка» (1968), «Аркадзь Куляшоў» (1978)^[1]. У кнігах «Свет Купалы» (1965), «Чалавек напрадвесні» (1970), «Звенні» (1976) даследаваў творчасць Я. Купалы, Я. Коласа, М. Багдановіча, Цёткі, узаемадзеянне беларускай і рускай паэзіі^[1]^[2].

Пісаў на беларускай, рускай, ідышы.

Сачыненні

Аркадий Кулешов. — М., 1960.
Пімен Панчанка: крытычна-біяграфічны нарыс. — Мн., 1968.
Постаці: артыкулы пра паэтаў. — Мн., 1971.
Мир Купалы: Мысли и наблюдения. — М., 1973.
Кніга пра паэзію. — Мн., 1974.
Свет Купалы; Звенні: літаратурная крытыка: выбранае — Мінск : Мастацкая літаратура, 1981. — 570 с.
Чалавек напрадвесні. — Мн., 1986.

Крыніцы

↑ ^а ^б ^в ^г ^д Берёзкин Григорий Соломонович // Биографический справочник. — Мн.: «Белорусская советская энциклопедия» имени Петруся Бровки, 1982. — Т. 5. — С. 55. — 737 с.
↑ ^а ^б ^в ^г ^д Рэпрэсаваныя літаратары, навукоўцы, работнікі асветы, грамадскія і культурныя дзеячы Беларусі. Энцыклапедычны даведнік у 10 тамах (15 кнігах). Т. 1. Абрамовіч—Кушаль. / Укладальнік Л. У. Маракоў. — Смаленск, 2003. — 480 с. — ISBN 985-6374-04-9.
↑ БЯРОЗКІН Рыгор Саламоновіч // Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 3: Беларусы — Варанец / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн. : БелЭн, 1996. — Т. 3. С.413
↑ http://belisrael.info/?p=16053
↑ http://belisrael.info/?p=13263

Літаратура

Клышко А. Мастерство критика // Дружба народов. 1960, № 1.
Адамовіч А. Талент крытыка // Полымя. 1962, № 6.
Лойко О. Открытие поэта // Вопросы литературы. 1967, № 3.
Каваленка В. Крытык і паэт // Полымя. 1969, № 5.
Бечик В. В неразрывном единстве // Нёман. 1978, № 6.
Рэпрэсаваныя літаратары, навукоўцы, работнікі асветы, грамадскія і культурныя дзеячы Беларусі. Энцыклапедычны даведнік у 10 тамах (15 кнігах). Т. 1. Абрамовіч—Кушаль. / Укладальнік Л. У. Маракоў. — Смаленск, 2003. — 480 с. — ISBN 985-6374-04-9.

Спасылкі

https://storiesabout.ru/berezkin

[БС-1] а ^б ^в ^г ^д Берёзкин Григорий Соломонович // Биографический справочник. — Мн.: «Белорусская советская энциклопедия» имени Петруся Бровки, 1982. — Т. 5. — С. 55. — 737 с.

[Мар-2] а ^б ^в ^г ^д Рэпрэсаваныя літаратары, навукоўцы, работнікі асветы, грамадскія і культурныя дзеячы Беларусі. Энцыклапедычны даведнік у 10 тамах (15 кнігах). Т. 1. Абрамовіч—Кушаль. / Укладальнік Л. У. Маракоў. — Смаленск, 2003. — 480 с. — ISBN 985-6374-04-9.

[3] БЯРОЗКІН Рыгор Саламоновіч // Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 3: Беларусы — Варанец / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн. : БелЭн, 1996. — Т. 3. С.413

[4] ttp://belisrael.info/?p=16053

[5] ttp://belisrael.info/?p=13263

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]