Рыгор Саламонавіч Бярозкін

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Рыгор Саламонавіч Бярозкін
Могилев - Березкин Г.С.image001.jpg
Асабістыя звесткі
Псеўданімы:

Р. Барута; С. Тарасаў

Дата нараджэння:

3 ліпеня 1918(1918-07-03)

Месца нараджэння:

г. Магілёў

Дата смерці:

1 снежня 1981(1981-12-01) (63 гады)

Месца смерці:

г. Мінск

Пахаванне:

Усходнія могілкі

Грамадзянства:

Flag of Byelorussian SSR.svg БССР

Літаратурная дзейнасць
Род дзейнасці:

крытык, журналіст

Мова твораў:

беларуская, руская, яўрэйская

Узнагароды:
ордэн Чырвонай Зоркі ордэн Айчыннай вайны II ступені

Рыгор Саламонавіч Бярозкін (псеўданімы: Р. Барута; С. Тарасаў; 3 ліпеня 1918, Магілёў — 1 снежня 1981, Мінск) — крытык, журналіст[1].

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Вучыўся на педрабфаку ў Магілёве, у 19331938 на літаратурным факультэце МДПІ[1]. Пачаў друкавацца ў 1935. У 19381941 працаваў загадчыкам аддзела крытыкі часопісу «Полымя рэвалюцыі», літкансультантам у кабінеце маладога аўтара пры СП БССР (19381939), загадчыкам аддзела крытыкі газеты «Літаратура і мастацтва» (19391941). Член СП СССР з 1939[2].

Арыштаваны НКУС БССР у красавіку 1941. Знаходзіўся пад следствам у Мінску. Па адной з версій, калі 26 чэрвеня 1941 калону зняволеных, сярод якіх быў Бярозкін, пакінуў канвой, ён уцёк. Удзельнічаў у баях пад Сталінградам, Кіевам, у Карпатах. Атрымаў баявыя ўзнагароды. Пасля вайны быў карэспандэнтам газеты савецкай ваеннай адміністрацыі ў Германіі «Советское слово»[2].

Паўторна арыштаваны 9 жніўня 1949; у чэрвені 1950 асуджаны на 10 гадоў лагераў. Знаходзіўся ў зняволенні ў Карагандзінскай і Омскай абласцях. У 1955 вызвалены; рэабілітаваны ў 1956[2].

З 1960 працаваў у часопісу «Советская Отчизна», газеце «Літаратура і мастацтва», літсупрацоўнікам бюлетэня «Помнікі гісторыі і культуры Беларусі». У канцы 1950 — пачатку 1960-х гадоў шмат публікаваўся, імкнуўся аднавіць імёны рэпрэсаваных паэтаў. Пахаваны на Усходніх могілках Мінска[2].

Творчасць[правіць | правіць зыходнік]

Друкаваўся з 1935[1]. Даследаваў пераважна паэзію. Для работ Бярозкіна характэрныя спалучэнне праблемнасці з канкрэтным аналізам, эстэтычная патрабавальнасць, уменне раскрыць творчую індывідуальнасць паэта. Творчасць сучасных беларускіх паэтаў, праблемы паэтычнага майстэрства Бярозкін аналізаваў у кнігах «Паэзія праўды» (1958; разглядаецца паэзія П. Броўкі, А. Куляшова, М. Танка, П. Панчанкі), «Спадарожніца часу» (1961), «Пімен Панчанка» (1968), «Аркадзь Куляшоў» (1978)[1]. У кнігах «Свет Купалы» (1965), «Чалавек на світанку» (1970), «Звёны» (1976) даследаваў творчасць Я. Купалы, Я. Коласа, М. Багдановіча, Цёткі, узаемадзеянне беларускай і рускай паэзіі[1][2].

Пісаў на беларускай, рускай, яўрэйскай мовах.

Сачыненні[правіць | правіць зыходнік]

  • Аркадий Кулешов. — М., 1960
  • Мир Купалы: Мысли и наблюдения. — М., 1973
  • Кніга пра паэзію. — Мн., 1974
  • Чалавек напрадвесні. Мн., 1986

Зноскі

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Берёзкин Григорий Соломонович // Биографический справочник — Мн.: «Белорусская советская энциклопедия» имени Петруся Бровки, 1982. — Т. 5. — С. 55. — 737 с.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Маракоў Л. У. Рэпрэсаваныя літаратары, навукоўцы, работнікі асветы, грамадскія і культурныя дзеячы Беларусі, 1794—1991. Энц. даведнік. У 10 т. — Т. 1. — Мн:, 2003. ISBN 985-6374-04-9

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Клышко А. Мастерство критика // Дружба народов. 1960, ? 1
  • Адамовіч А. Талент крытыка // Полымя. 1962, ? 6
  • Лойко О. Открытие поэта // Вопросы литературы. 1967, ? 3
  • Каваленка В. Крытык і паэт // Полымя. 1969, ? 5
  • Бечик В. В неразрывном единстве // Нёман. 1978, ? 6 | БП, т. 1.|Від=Б}}
  • Маракоў Л. У. Рэпрэсаваныя літаратары, навукоўцы, работнікі асветы, грамадскія і культурныя дзеячы Беларусі, 1794—1991. Энц. даведнік. У 10 т. — Т. 1. — Мн:, 2003. ISBN 985-6374-04-9