Рэм Іванавіч Салаухін

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Рэм Іванавіч Салаухін
Soloukhin memorial.jpg
Дата нараджэння 19 лістапада 1930(1930-11-19)[1]
Месца нараджэння Гусь-Хрустальны, Уладзімірская вобласць
Дата смерці 6 студзеня 1988(1988-01-06) (57 гадоў)
Месца смерці Мінск, БССР, СССР
Грамадзянства
Род дзейнасці фізік, выкладчык універсітэта
Навуковая сфера механіка, фізіка
Месца працы
Навуковая ступень доктар фізіка-матэматычных навук
Навуковае званне член-карэспандэнт АН СССР, акадэмік АН БССР
Альма-матар МДУ
Член у
Узнагароды і прэміі
Ленінская прэмія
Ордэн Кастрычніцкай Рэвалюцыі — 1980 Ордэн Працоўнага Чырвонага Сцяга  — 1967 Ордэн «Знак Пашаны»  — 1961 Ордэн «Знак Пашаны»  — 1975

Рэм Іванавіч Салау́хін[2][3] (19 лістапада 1930 — 6 студзеня 1988) — беларускі савецкі фізік. Член-карэспандэнт АН СССР (1968) і Міжнароднай акадэміі астранаўтыкі (1968), акадэмік АН БССР (1977). Доктар фізіка—матэматычных навук (1964), прафесар (1965). Лаўрэат Ленінскай прэміі (1965).

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся ў рабочым пасёлку Гусь-Хрустальны (сучасны горад ва Уладзімірскай вобласці Расіі). У 1953 годзе скончыў фізіка-матэматычны факультэт Маскоўскага дзяржаўнага ўніверсітэта. У 1953—1958 гг. працаваў у Энергетычным інстытуце акадэміі навук СССР. З 1959 года ў Сібірскім аддзяленні АН СССР — загадчык лабараторыяй у Інстытуце гідрадынамікі, намеснік дырэктара Інстытута ядзернай фізікі. У 1971—1976 гг. на пасадзе дырэктара Інстытута тэарэтычнай і прыкладной механікі. Прафесар Новасібірскага ўніверсітэта (1965—1977). У 1976—1987 гг. Р. І. Салаухін на пасадзе дырэктара Інстытута цепла- і масаабмену імя А. В. Лыкава Акадэміі навук БССР, адначасова (з 1977 года) — прафесар, загадчык кафедрай Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта.

Навуковая дзейнасць[правіць | правіць зыходнік]

Працаваў у галіне фізікі ўдарных хваляў, фізікі плазмы, квантавай электронікі, высокатэмпературнай газадынамікі. Даследаваў кінэтыку ўдарных хваляў, атрымаў важныя вынікі ў распрацоўцы і вывучэнні газадынамічных лазерных сістэм, вывучаў працэсы пераходу гарэння ў дэтанацыю. Прапанаваў метады вымярэння ціску, шчыльнасці, тэмпературы і іншых параметраў працэсаў ва ўдарных хвалях.

Аўтар больш за 140 навуковых прац, у тым ліку 5 манаграфій.

Сярод апублікаванага:

  • Ударные волны и детонация в газах. — М., 1963.
  • Методы скоростных измерений в газодинамике и физике плазмы — М., 1967. (у сааўтарстве)
  • Макроскопические и молекулярные процессы в газовых лазерах — М., 1981 (у сааўтарстве)
  • Газодинамические лазеры на смешении — Мн., 1984. (у сааўтарстве)

Узнагароды[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. Солоухин Рем Иванович // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969. Праверана 28 верасня 2015.
  2. Акадэмік САЛАУХІН Рэм Іванавіч // Нацыянальная акадэмія навук Беларусі
  3. Беларусь: Энцыкл. даведнік / Беларуская энцыклапедыя; Рэдкал. Б. І. Сачанка (гал. рэд.) і інш. — Мн.: БелЭн, 1995. — С. 643. — 800 с. — 5000 экз. — ISBN 985-11-0026-9.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]