Саліцылавая кіслата

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Саліцылавая кіслата
Salicylic-acid-skeletal.svg
Саліцылавая кіслата
Агульныя
Сістэматычнае найменне 2-гідроксібензойная кіслата
Традыцыйныя назвы Саліцылавая кіслата
Хім. формула C7H6O3
Фізічныя ўласцівасці
Стан (ст. ум.) цвёрды
Малярная маса 138,12 г/моль
Шчыльнасць 1,44 г/см³
Тэрмічныя ўласцівасці
Тэмпература плаўлення 159 °C
Тэмпература кіпення 211 °C
Хімічныя ўласцівасці
Растваральнасць у вадзе 0,2 г/100 мл
Класіфікацыя
Рэг. нумар CAS 69-72-7
PubChem 338
Рэг. нумар EINECS 200-712-3
SMILES
Рэг. нумар EC 200-712-3
RTECS VO0525000
ChemSpider 331

Саліцылавая кіслата (ад лац.: Salix — «вярба», з кары якой яна была ўпершыню вылучаная) — 2-гідроксібензойная або фенольная кіслата, С6Н4(ОН)СООН; бясколерныя крышталі, добра растваральныя ў этаноле, дыэтылавым эфіры і іншых палярных арганічных растваральніках, дрэнна растваральныя ў вадзе (1,8 г/л пры 20 ° C). Выдзелена з лазовай кары італьянскім хімікам Рафаэлем Пірыа і затым сінтэзавана ім жа. У прыродзе сустракаецца ў раслінах ў выглядзе вытворных - галоўным чынам у выглядзе гліказіда метылавага эфіру (у прыватнасці, саліцылавая кіслата была ўпершыню вылучаная з кары вярбы (Salix L.), адкуль і паходзіць назва), вольная саліцылавая кіслата разам з саліцылавым альдэгідам у невялікіх колькасцях змяшчаецца ў эфірным алеі, што выдзяляюцца з кветак некаторых відаў спірэі (Spiraea ulmaria, Spiraea digitata).

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

Шаблон:Супрацьгрыбковыя прэпараты