Слізевікі

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Група пратыст
Fuligo septica bl1.JPG
Fuligo septica
Назва
Слізевікі
Статус назвы
абмяркоўваецца
Бацькоўскі таксон
Група Пратысты
Прадстаўнікі
Гл. тэкст
Выявы на ВікісховішчыВыявы на Вікісховішчы
У Вікіслоўніку ёсць артыкул «слізявік»Слізевікі у Вікіслоўніку

Слізевікі (Myxomycota, Mycetozoa) — група грыбападобных арганізмаў няпэўнага сістэматычнага становішча.

Апісанне[правіць | правіць зыходнік]

Традыцыйна вылучаліся ў аддзел ніжэйшых раслін, у сучаснай заалагічнай сістэматыцы іх адносяць да прасцейшых. Падобныя на грыбы (адсутнасць хларафілу, наяўнасць спораўтварэння, пладовыя целы, пераважна сапратрофны тып жыўлення) і на жывёл (здольнасць да актыўных амёбападобных рухаў). Адрозніваюцца акразіяміцэты (клетачныя слізевікі) і міксаміцэты (сапраўдныя слізевікі), якія аб'ядноўваюць каля 500 відаў.

Пашырэнне[правіць | правіць зыходнік]

Пашыраны паўсюдна, пераважна касмапалітычныя віды. На Беларусі найбольш вядомыя роды лікагала (Lycogala), стэманітыс (Stemonitis), трыхія (Trichia), фізарум (Physarum), фуліга (Fuligo) і інш. Трапляюцца ў глебе, гнілых пнях, пад карой, апалым лісцем, на гноі; паразітычныя формы — у клетках водарасцей, вышэйшых раслін, у грыбах.

Асаблівасці біялогіі[правіць | правіць зыходнік]

У перыяд вегетатыўнага развіцця слізевікі, што жывуць свабодна, насяляюць вільготныя, цёмныя месцы. На святло выпаўзаюць для ўтварэння на субстраце пладовых цел (спарангіяў і эталіяў), у якіх фарміруюцца гаплоідныя споры (у вадзе прарастаюць у зааспоры, у вільготным асяроддзі — у міксамёбы). Пры іх капуліраванні парамі ўтвараюцца дыплоідныя міксамёбы, якія шматразова дзеляцца, растуць і фарміруюць плазмодый. Пры неспрыяльных умовах (сухасць субстрату, нізкая тэмпература, адсутнасць корму) плазмодый ператвараецца склероцый.

Споры застаюцца жыццяздольнымі дзясяткі гадоў.

Класы[правіць | правіць зыходнік]

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]