Стэван Мокраняц

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Стэван Мокраняц
Стеван Мокрањац
Mokranjac.jpg
партрэт працы Ураша Прэдзіча
Асноўная інфармацыя
Дата нараджэння

9 студзеня 1856(1856-01-09)

Месца нараджэння

Негацін[d], Княства Сербія[1]

Дата смерці

28 верасня 1914(1914-09-28) (58 гадоў)

Месца смерці

Скоп'е, Скопская акруга[d], Каралеўства Сербія[1]

Краіна

State Flag of Serbia (1882-1918).png Сербія

Альма-матар

Бялградскі ўніверсітэт
Лейпцыгскі ўніверсітэт
Мюнхенскі ўніверсітэт Людвіга-Максіміліяна
Рымскі ўніверсітэт Ла Сапіенца

Прафесіі
Жанры

харавая музыка, духоўная музыка

Commons-logo.svg Выявы на Вікісховішчы

Стэван Мокраняц (сербск.: Стеван Мокрањац, сапраўднае прозвішча Стая́навіч, сербск.: Стојановић, 9 студзеня 1856, Негацін28 верасня 1914, Скоп'е) — сербскі кампазітар і хормайстар.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Дом кампазітара

Нарадзіўся 9 студзеня 1856 года ў Негаціне. Вывучаў кампазіцыю ў Лейпцыгу ў С. Ядасана і Карла Райнеке, а таксама ў Мюнхене ў Райнбергера. У 18871914 гадах узначальваў хор Бялградскага пеўчага таварыства, з якім гастраляваў у шматлікіх еўрапейскіх краінах, у тым ліку ў Расійскай імперыі ў 1896 годзе.

У 18891893 гадах быў другой скрыпкай Бялградскага струннага квартэта, першага ў Сербіі. У 1899 стаў адным з заснавальнікаў музычнай школы ў Бялградзе, дырэктарам якой ён заставаўся да смерці

Член Сербскай акадэміі навук і мастацтваў з 1906, старшыня Таварыства сербскіх музыкантаў з 1907.

Бюст у Бялградзе

Сканаў у горадзе Скоп'е 28 верасня 1914 года.

Стэван Мокраняц на купюры наімналам 50 дынараў

Творы[правіць | правіць зыходнік]

Асноўнымі творамі Мокраняца з'яўляюцца 15 своеасаблівых сюіт для хору з салістам без суправаджэння «Руковеты» (букеты песень); гэта апрацоўкі народных песень — сербскіх, харвацкіх, славенскіх, македонскіх, чарнагорскіх і інш. Да лепшых з іх адносяцца 6-ы рукавет — «З маёй радзімы» («Песня пра Гайдука Вельку») (1892) і 10-й — «З Охрыды» (1901). Харавыя творамі Мокраняца вельмі папулярныя ў былой Югаславіі і ўваходзяць у рэпертуар прафесійных і аматарскіх хораў.

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • «Советская Музыка», Ямпольский И., № 4, 1956
  • «Стеван Мокраньяц и сербская музыка», М. 1958
  • «Стеван Мокрањац», Коньович П., Белград, 1956

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]