Сцяпан Паўлавіч Мельнік

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Сцяпан Паўлавіч Мельнік
руск.: Степан Павлович Мельник
Дата нараджэння 13 жніўня 1883(1883-08-13)
Месца нараджэння
Дата смерці 28 чэрвеня 1938(1938-06-28) (54 гады)
Месца смерці Мінск, БССР, СССР
Грамадзянства Flag of Russia.svg Расійская імперыя, Flag of the Soviet Union.svg СССР
Род дзейнасці вучоны
Навуковая сфера батаніка, лесаводства
Месца працы Харкаўскі нацыянальны аграрны ўніверсітэт імя В. В. Дакучаева, Беларуская дзяржаўная сельскагаспадарчая акадэмія, Цэнтральная лясная доследная станцыя БССР, Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт, Цэнтральны батанічны сад Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі
Навуковая ступень доктар біялагічных навук
Навуковае званне прафесар, член-карэспандэнт АН БССР
Альма-матар Санкт-Пецярбургскі дзяржаўны лесатэхнічны ўніверсітэт

Сцяпан Паўлавіч Ме́льнік[1] (руск.: Степан Павлович Мельник; 13 жніўня 1883 — 28 чэрвеня 1938) — вучоны, батанік і лесавод, доктар біялагічных навук (1935), член-карэспандэнт Акадэміі навук БССР (1936), прафесар (1923).

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся ў сяле Засулле Лохвіцкага павета Палтаўскай губерні (сучасны Лохвыцкі раён Палтаўскай вобласці Украіны). У 1911 годзе скончыў Пецярбургскі лясны інстытут (сучасны Санкт-Пецярбургскі дзяржаўны лесатэхнічны ўніверсітэт). З 1914 па 1919 год выкладаў у Харкаўскім інстытуце сельскай і лясной гаспадаркі. З 1923 года ў Горацкім сельскагаспадарчым інстытуце на пасадзе прафесара кафедры агульнага лесаводства. У 1926—1930 гадах займаў пасаду дырэктара Цэнтральнай лясной доследнай станцыі БССР. У 1933—1938 гадах — дырэктар Цэнтральнага батанічнага сада Акадэміі навук БССР[2].

28 лютага 1938 года быў арыштаваны органамі НКУС БССР і ў гэтым жа годзе расстраляны[3]. Рэабілітаваны ў 1957 годзе.

Навуковая дзейнасць[правіць | правіць зыходнік]

Аўтар навуковых прац па лесаводстве, дэндралогіі, феналогіі. Распрацаваў праграмы і інструкцыі па лесафеналагічных назіраннях, правёў тыпалагічнае вывучэнне лясоў БССР. Таксама займаўся даследаваннем паркаў і іншых дэндралагічных аб’ектаў.

Аўтар 70 навуковых прац, у тым ліку 4 манаграфій[3]. Сярод іх:

  • Таблицы для определения главнейших деревьев и кустарников. — Горы-Горки, 1925.,
  • Лесофенологические наблюдения. — Горы-Горки, 1928.

Зноскі

  1. Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш.. — Мн.: БелЭн, 2000. — Т. 10: Малайзія — Мугаджары.
  2. Беларусь, 1995
  3. 3,0 3,1 Цыганов, А. Р. Гордость и слава Белорусской государственной сельскохо-зяйственной академии. Профессора и выпускники — академики и члены-корреспонденты / А. Р. Цыганов, П. А. Саскевич, В. М. Лившиц. — Горки: БГСХА, 2017. — С. 24. — 163с. (руск.) 

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]