Уладзімір Паўлавіч Сухаверхаў

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Уладзімір Паўлавіч Сухаверхаў
Фатаграфія
Марка Рэспублікі Беларусь 2008 г.
Дата нараджэння 3 снежня 1908(1908-12-03)
Месца нараджэння Днепрапятроўск
Дата смерці 4 мая 1977(1977-05-04) (68 гадоў)
Месца смерці Сцяг БССР
Месца пахавання
Грамадзянства Flag of the Soviet Union.svg СССР
Род дзейнасці мастак
Месца працы
Жанр жывапіс
Вучоба
Уплыў на Мікалай Казакевіч
Узнагароды Заслужаны дзеяч мастацтваў БССР (1955)

Уладзі́мір Па́ўлавіч Сухаве́рхаў (3 снежня 1908, Днепрапятроўск4 мая 1977) — беларускі жывапісец, педагог. Заслужаны дзеяч мастацтваў БССР (1955).

Канверт «100 год са дня нараджэння У. П. Сухаверхава»

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

У 1926—1930 гадах вучыўся ў Віцебскім мастацкім тэхнікуме.

Падчас Вялікай Айчыннай вайны жыў у вёсцы БеразянкаПухавіцкім раёне) і разам з мастаком Соф'яй Лі дапамагаў партызанам і падпольшчыкам Мар'інай Горкі[1].

З 1945 года ў Беларускім саюзе мастакоў. У 1946 годзе скончыў Маскоўскі мастацкі інстытут імя В. Сурыкава. Выкладаў у Мінскім мастацкім вучылішчы (1947—1954), у Беларускім тэатральна-мастацкім інстытуце (1954—1977). У 1954—1956 гг. старшыня праўлення Саюза мастакоў БССР.

Памёр 4 мая 1977 года ў Мінску. Пахаваны на Чыжоўскіх могілках.

Дачка — Наталля Сухаверхава, мастак у галіне ДПМ.

Творчасць[правіць | правіць зыходнік]

Працаваў у розных жанрах станковага жывапісу.

Творы знаходзяцца ў Нацыянальным мастацкім музеі Беларусі, Музеі сучаснага выяўленчага мастацтва ў Мінску, фондах Беларускага саюза мастакоў, Беларускім музеі гісторыі Вялікай Айчыннай вайны, Беларускім музеі гісторыі і культуры.

Памяць[правіць | правіць зыходнік]

3 снежня 2008 г. да 100-годдзя з дня нараджэння У. П. Сухаверхава Міністэрствам сувязі і інфарматызацыі Рэспублікі Беларусь уведзены ў абарачэнне РУП «Белпошта» канверт з арыгінальнай паштовай маркай[2]

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Ярмоленка Г. М. Сухаверхаў Уладзімір Паўлавіч // Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.15: Следавікі — Трыо / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн.: БелЭн, 2002. — Т. 15. — С. 293. — 552 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0251-2 (Т. 15).

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]