Уладзімір Рыгоравіч Барышэўскі

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Уладзімір Рыгоравіч Барышэўскі
Baryshevsky1.png
Дата нараджэння

1 ліпеня 1940(1940-07-01) (77 гадоў)

Месца нараджэння

Мінск, БССР

Грамадзянства

Flag of the Soviet Union.svg СССР
Flag of Belarus.svg Беларусь

Род дзейнасці

фізік, фізік-тэарэтык

Навуковая сфера

Фізіка

Месца працы

Інстытут ядзерных праблем БДУ1986)

Альма-матар

Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт(БДУ)

Узнагароды і прэміі Ордэн «Знак Пашаны»
Ордэн Францыска Скарыны
Сайт:

inp.bsu.by/personal/baryshevsky/baryshevsky.htm

Уладзімір Рыгоравіч Барышэўскі (нарад. 1940) — беларускі вучоны-фізік, Заслужаны дзеяч навукі Рэспублікі Беларусь, Лаўрэат Дзяржаўнай прэміі Рэспублікі Беларусь у галіне навукі і тэхнікі.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Скончыў фiзiчны факультэт БДУ ў 1962 годзе.

Аспiрантура ў 1962—1965 гадах (АIЯД, г. Дубна, Расiйская Федэрацыя). Кандыдат фізіка-матэматычных навук (1965, БДУ). Потым працаваў асiстэнтам, старэйшым выкладчыкам, старэйшым навуковым супрацоўнікам, дацэнтам, прафесарам кафедры ядзернай фiзыцы БДУ (1965—1986). Доктар фізіка-матэматычных навук (1974, МIФI), прафесар па кафедры ядзернай фізікі (1977).

У 1986—2012 гадах — арганізатар і першы дырэктар Навукова-даследчага інстытута ядзерных праблем Белдзяржуніверсітэта (НДI ЯП БДУ, зараз НДУ «Інстытут ядзерных праблем» БДУ), Мінск, Беларусь. У цяперашні час галоўны навуковы супрацоўнік і ганаровы дырэктар НДІ ЯП БДУ.

Член Савета па абароне дысертацый Д01.05.02 пры Інстытуце фізікі ім. Б.І. Сцяпанава НАН Беларусі [1], член рэдкалегіі часопіса «Часопіс прыкладной спектраскапіі»[2].

Аўтар двух адкрыццяў СССР[3]:

Навуковае адкрыццё «З'ява ядзернай прэцэсіі нейтронаў»

Формула адкрыцця: «Тэарэтычна ўстаноўлена невядомая раней з'ява ядзернай прэцэсіі нейтронаў, якая складаецца ў тым, што пры праходжанні нейтронаў праз рэчыва з палярызаванымі ядрамі ўзнікае прэцэсія спінаў нейтронаў вакол напрамку палярызацыі ядраў, абумоўленая ядзерным узаемадзеяннем нейтронаў з ядрамі» (аўтары: У.Р. Барышэўскі, М.І. Падгарэцкi. Нумар і дата прыярытэту: № 224 ад 3 красавіка 1964 г.)

Навуковае адкрыццё «З'ява кручэння плоскасці палярызацыі жорсткіх гама-квантаў»

Формула адкрыцця: «Устаноўлена невядомая раней з'ява кручэння плоскасці палярызацыі жорсткіх гама-квантаў, якая складаецца ў тым, што пры праходжанні гама-квантаў праз асяроддзе з палярызаванымі электронамі адбываецца паварот плоскасці палярызацыі, абумоўлены спін-спінавым узаемадзеяннем электрона з фатонам» (аўтары: Барышэўскі У.Р., Лабашоў В.М., Любошыц В.Л., Сераброў А.П., Сматрыцкі Л.М. Нумар і дата прыярытэту №360 з прыярытэтам ад 12 лютага 1965 г. у частцы тэарэтычнага абгрунтавання і 28 ліпеня 1971 г. у частцы эксперыментальнага доказа з'явы. Заяўка на адкрыццё № АД-10886 ад 13 лютага 1984 г. Дата рэгістрацыі 22 снежня 1988 года. Дата выдачы дыплома 21 чэрвеня 1991 года.)

Стваральнік новага прызнанага ў свеце напрамку ў галіне лазераў на свабодных электронах - [4].

Асноўныя вобласці навуковых інтарэсаў:

  • Даследаванні ў галіне аб'ёмных лазераў на свабодных электронах
  • Ядзерная оптыка палярызаваных асяроддзяў
  • Электрамагнітныя працэсы ў крышталях пры высокіх энергіях
  • Выбуховамагнiтная кумуляцыя энергіі
  • Эфекты парушэнні Р- і Т-інварыянтнасцi

Заснавальнік і кіраўнік навуковай школы «Ядзерная оптыка палярызаваных асяроддзяў».

Падрыхтаваў 6 дактароў навук (Феранчук І.Д. [5], Ціхаміраў В.В.[6], Максіменка С.А.[7], Коржык М.В.[8], Лабко А. С.[9], Сіленка А.Я.[10]) і 20 кандыдатаў навук (Феранчук І.Д., Ціхаміраў В.В., Максіменка С.А., Коржык М.В., Лабко А.С., Дубоўская І.Я., Грубiч А.О., Чарапіца С.В., Куцень С.А., Iвашын А. В., Зэге А.В., Палікарпаў І.В., Рапапорт В.У., Мяцеліца А.М., Лугаўская О.М., Карэнная Л.Н., Ткачова У.І., Нгуен Ван Тхеу, Ле Тьен Хай, Гурыновіч А.А.).

Навуковыя працы[правіць | правіць зыходнік]

Аўтар больш за 200 навуковых публікацый, у тым ліку манаграфіі:

Узнагароды i званiя[правіць | правіць зыходнік]

  • Ордэн «Знак Пашаны» (1981, CCCР)
  • Заслужаны дзеяч навукі Рэспублікі Беларусь(1996)[11]
  • Ордэн Францыска Скарыны (2001, Беларусь)
  • Лаўрэат Дзяржаўнай прэміі Рэспублікі Беларусь у галіне навукі і тэхнікі (2002) за цыкл работ «Квантавая электрадынаміка і кагерэнтныя ядзерныя працэсы ў асяроддзі: квантавая і ядзерная оптыка» (разам з Берастаў А.В., Кілін С.Я., Рудак Э.А., Ціхаміраў В.В., Феранчук І.Д.) [12]
  • Заслужаны работнік БДУ [13]
  • Ганаровая грамата Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь (2015)[14]

Зноскi[правіць | правіць зыходнік]

  1. Савет па абароне дысертацы
  2. Часопіс прыкладной спектраскапіі
  3. Адкрыцця СССР (№ 224, 1979 и № 360, 1988)
  4. аб'ёмных лазераў на свабодных электронах (АЛСЭ)
  5. Феранчук І.Д.
  6. Ціхаміраў В.В.
  7. Максіменка С.А.
  8. Коржык М.В.
  9. Лабко А. С.
  10. Сіленка А.Я.
  11. Заслужаны дзеяч навукі Рэспублікі Беларусь
  12. Лаўрэат Дзяржаўнай прэміі Рэспублікі Беларусь
  13. Заслужаны работнік БДУ
  14. Ганаровая грамата Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь