Перайсці да зместу

Філіп Джонсан

З Вікіпедыі, свабоднай энцыклапедыі
Філіп Джонсан
Філіп Джонсан у 2002 годзе
Філіп Джонсан у 2002 годзе
Дата нараджэння 8 ліпеня 1906(1906-07-08)[1][2][…]
Месца нараджэння
Дата смерці 25 студзеня 2005(2005-01-25)[5][1][…] (98 гадоў)
Месца смерці
Грамадзянства
Бацька Homer H. Johnson[d][6]
Маці Louise Johnson[d][6]
Альма-матар
Член у
Узнагароды
Лагатып Вікісховішча Медыяфайлы на Вікісховішчы[7]

Філіп Джонсан (Philip Johnson; 8 ліпеня 1906 — 25 студзеня 2005) — заснавальнік і вядучы прадстаўнік «інтэрнацыянальнага стылю» у амерыканскай архітэктуры сярэдзіны XX стагоддзя. Лаўрэат першай Прытцкераўскай прэміі (1979).

Філіп Джонсан і Джон Берджы. «Вароты Еўропы» у Мадрыдзе (1996).

Джонсан вывучаў гісторыю і філасофію ў Гарвардзе, але ў 1928 г. увесь ход яго жыцця змяніла сустрэча з Людвігам Місам ван дэр Роэ. Па вяртанні з паездкі па Еўропе Джонсан першым пазнаёміў амерыканцаў з тэарэтычнымі пабудовамі Міса, Гропіуса і Ле Карбюзье — архітэктараў, для абазначэння стылявой прыналежнасці якіх Джонсан пры складанні каталога Музея сучаснага мастацтва ў 1932 г. увёў у абарот тэрмін «інтэрнацыянальны стыль».

Стаўшы на чале архітэктурнага падраздзялення Музея сучаснага мастацтва, Джонсан спрыяў прапагандзе архітэктурнага мадэрнізму ў Амерыцы, напісаў грунтоўную манаграфію пра Міс ван дэр Роэ і пераканаў яго перабрацца ў ЗША. На тэрыторыі сваёй сядзібы ў штаце Канектыкут ён ператварыў у жыццё ідэі архітэктурнага мінімалізму, якія належалі Місу, пры праектаванні «Шклянога дому» (1949). З гэтага часу ён пачаў працаваць як архітэктар-практык, стварыўшы разам з Місам такі яскравы ўзор «інтэрнацыянальнага стылю», як небаскроб Сігрэм-білдынг у Нью-Ёрку (1956).

Па меры падзення папулярнасці «інтэрнацыянальнага стылю» ў 1960-я гг. Джонсан адаптаваўся да новых павеваў. У яго праектах з’яўляюцца выгнутыя лініі і алюзіі да гістарычных архітэктурных стыляў, уласцівыя постмадэрну. У 1968 г. разам з Джонам Берджы заснаваў уласнае архітэктурнае бюро. Сумесныя праекты Джонсана і Берджы шматлікія — гэта і будынак карпарацыі «Соні» ў Нью-Ёрку (1984), і Уільямс-Таўэр у Х’юстане (1983), і Ліпстык-білдынг на Манхэтэне (1986), і Вароты Еўропы ў Мадрыдзе (1996).

Зноскі

  1. а б в Arkitekter verksamma i Sverige — 2014.
  2. Philip Johnson // Encyclopædia Britannica Праверана 9 кастрычніка 2017.
  3. Arkitekter verksamma i Sverige — 2015.
  4. Джонсон Филип // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969. Праверана 28 верасня 2015.
  5. Philip Johnson // Legacy.com — 2005.
  6. а б geni.com — 2006.
  7. archINFORM — 1994. Праверана 23 студзеня 2024.
  8. Museum of Modern Art online collection Праверана 4 снежня 2019.