Чыта
| Горад | |||||
| Чыта | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| руск.: Чита | |||||
.JPG) | |||||
|
|||||
| 52°02′ пн. ш. 113°30′ у. д.HGЯO | |||||
| Краіна |
 Расія |
||||
| Суб’ект федэрацыі | Забайкальскі край | ||||
| Муніцыпальны раён | Гарадская акруга горад Чыта[d] | ||||
| Кіраўнік | Анатоль Міхалёў[d][1] | ||||
| Гісторыя і геаграфія | |||||
| Заснаваны | 1653[3] | ||||
| Першая згадка | 1653 | ||||
| Горад з | 1851 | ||||
| Плошча | 538 км² | ||||
| Вышыня цэнтра | 650 м | ||||
| Часавы пояс | UTC+10 | ||||
| Насельніцтва | |||||
| Насельніцтва | ▲ 309 000 [2] чалавек (2010) | ||||
| Шчыльнасць | 569 чал./км² | ||||
| Лічбавыя ідэнтыфікатары | |||||
| Тэлефонны код | +7 3022 | ||||
| Паштовы індэкс | 672000 | ||||
| Аўтамабільны код | 75, 80 | ||||
| Код АКАТП | 76401000000 | ||||
| admin.chita.ru (руск.) | |||||
| Паказаць/схаваць карты | |||||
  Чыта  Чыта |
|||||
![Сцяг[d]](/wiki/%D0%A4%D0%B0%D0%B9%D0%BB:Flag_of_Chita_(Chita_oblast).svg)
.svg)
Чыта (руск.: Чита́) — горад (з 1851), адміністрацыйны цэнтр Забайкальскага края Расіі. Буйны прамысловы і культурны цэнтр Усходняй Сібіры. Горад размешчаны ў Забайкаллі, пры ўпадзенні ракі Чыта (Чыцінка) у Інгаду (басейн Амура). У перыяд з 1920 па 1922 Чыта была сталіцай Далёкаўсходняй Рэспублікі, з 1922 — цэнтрам Забайкальскай губерні. У 1926 Чыта стала акруговым горадам Далёкаўсходняга края, а з 1937 па 2008 год з’яўлялася цэнтрам Чыцінскай вобласці.
Насельніцтва
[правіць | правіць зыходнік]
| |||||||||||||||||||||||||||
Вядомыя асобы
[правіць | правіць зыходнік]- Герман Міхайлавіч Пранішнікаў (1925—1993) — беларускі мастак.
- Анатоль Аляксандравіч Сабчак (1937—2000) — расійскі палітычны дзеяч часоў «перабудовы», першы мэр Санкт-Пецярбурга.
- Барыс Алегавіч Юрцін (нар. 1932) — беларускі архітэктар.
- Павел Мінаевіч Раманаў (1905—1944) — Герой Савецкага Саюза.
Гарады-пабрацімы
[правіць | правіць зыходнік]
Гл. таксама
[правіць | правіць зыходнік]Крыніцы
[правіць | правіць зыходнік]- ↑ https://www.chita.ru/news/65393/
- ↑ Администрация городского округа «Город Чита»
- ↑ Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969.
- ↑ https://web.archive.org/web/20170731141731/http://www.gks.ru/free_doc/doc_2017/bul_dr/mun_obr2017.rar Праверана 31 ліпеня 2017.
- ↑ 26. Численность постоянного населения Российской Федерации по муниципальным образованиям на 1 января 2018 года — Federal State Statistics Service. Праверана 23 студзеня 2019.
- ↑ http://www.gks.ru/free_doc/doc_2019/bul_dr/mun_obr2019.rar
Літаратура
[правіць | правіць зыходнік]- Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 17: Хвінявічы — Шчытні / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн. : БелЭн, 2003. — Т. 17. — 512 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0035-8. — ISBN 985-11-0279-2 (т. 17).
Спасылкі
[правіць | правіць зыходнік]
На Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Чыта
