Эрнест Генры Старлінг

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Эрнест Генры Старлінг
Ernest Starling.jpg
Дата нараджэння 17 красавіка 1866(1866-04-17)[1][2][…]
Месца нараджэння
Дата смерці 2 мая 1927(1927-05-02)[4][1][…] (61 год)
Месца смерці
Грамадзянства
Род дзейнасці фізіёлаг, урач
Навуковая сфера фізіялогія
Месца працы
Альма-матар
Навуковы кіраўнік Wilhelm Kühne[d]
Член у
Узнагароды і прэміі

член Лонданскага каралеўскага таварыства[d]

Каралеўскі медаль[d] (1913)

Крунаўская лекцыя[d] (1904)

Baly Medal[d] (1907)

Commons-logo.svg Эрнест Генры Старлінг на Вікісховішчы

Эрнест Генры Старлінг (англ.: Ernest Henry Starling; 17 красавіка 1866, Лондан — 2 мая 1927, на параходзе ў порце Кінгстан, Ямайка) — англійскі фізіёлаг.

Выпускнік медыцынскага факультэта Лонданскага ўніверсітэта (1886). У 1899—1923 — прафесар Лонданскага ўніверсітэта. Аўтар прац па лімфаўтварэнні, кровазвароце, фізіялогіі кішачніка, функцыі нырак, сакрэцыі падстраўнікавай залозы. У 1902 сумесна з Уільямам Бейлісам адкрыў секрэцін і ўвёў у навуку паняцце «гармон» (1905). Усталяваў шэраг заканамернасцяў у дзейнасці ізаляванага сэрца.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 data.bnf.fr: платформа адкрытых дадзеных — 2011. Праверана 10 кастрычніка 2015.
  2. 2,0 2,1 Ernest Henry Starling // Encyclopædia Britannica Праверана 9 кастрычніка 2017.
  3. Ernest Starling // SNAC — 2010. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  4. 4,0 4,1 Старлинг Эрнест Генри // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969. Праверана 28 верасня 2015.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.15: Следавікі — Трыо / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн.: БелЭн, 2002. — Т. 15. — 552 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0251-2 (Т. 15).