Юльян Іосіфавіч Сергіевіч

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Юльян Іосіфавіч Сергіевіч
ЮльянСергiевiч.jpg
Асабістыя звесткі
Дата нараджэння: 23 верасня 1910(1910-09-23)
Месца нараджэння:
Дата смерці: 7 кастрычніка 1976(1976-10-07) (66 гадоў)
Месца смерці:
Літаратурная дзейнасць
Род дзейнасці: мастак, паэт

Юльян Іосіфавіч Сергіевіч (23 верасня 1910, в. Юраўшчына, Ашмянскі павет, Віленская губерня, цяпер Маладзечанскі раён, Мінская вобласць7 кастрычніка 1976, в. Ленкаўшчына, Маладзечанскі раён) — беларускі паэт і настаўнік, самадзейны мастак.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся ў сялянскай сям'і. Вучыўся ў пачатковай школе, а далей займаўся самаадукацыяй. Працаваў на сельскай гаспадарцы. Пасля службы ў польскай арміі (1932—1933) скончыў сельскагаспадарчыя курсы. У сярэдзіне 1920-х быў актывістам БСРГ і ТБШ. З нападам Германіі на Польшчу ў верасні 1939 мабілізаваны ў польскую армію. Трапіў у нямецкі палон. Знаходзіўся ў лагерах для ваеннапалонных (разам з Я. Брылём), на рабоце ў нямецкага баўэра. Працаваў у Камітэце беларускай самапомачы ў Берліне. Вярнуўшыся на Радзіму пасля вайны, настаўнічаў у в. Ленкаўшчына і Манішчыцы Маладзечанскага раёна. Арыштаваны ў 1946. Да 1956 знаходзіўся ў лагерах Поўначы, Сібіры, Казахстана. Потым працаваў у калгасе імя Леніна Маладзечанскага раёна.

Творчасць[правіць | правіць зыходнік]

Дэбютаваў вершам «Дуб» у 1922 (часопіс «Маладое жыццё»). Друкаваўся ў перыядычных выданнях Заходняй Беларусі, найперш у часопісе «Маланка» і газеце «Шлях моладзі»; у калектыўным зборніку заходнебеларускіх пісьменнікаў «Рунь веснаходу» (Вільня, 1928). Пісаў сцэнарыі для самадзейных калектываў. У 1939 меў выйсці падрыхтаваны да друку зборнік паэзіі, але пачатак вайны не дазволіў ажыццявіцца гэтым планам, а 17.9.1939 набор кнігі быў раскіданы. Пасля вайны і лагераў друкаваўся мала, пераважна ў маладзечанскай раённай газеце. Некаторыя творы былі апублікаваны ўжо пасля яго смерці. Асобныя творы ўключаны ў зборнік «Ростані волі» (1990).

Як мастак размалёўваў насценныя кілімы, пісаў тэматычныя карціны з жыцця вёскі. Мастацкія творы Ю. Сергіевіча экспанаваліся на рэспубліканскай выставе ў 1978.

Вобраз Ю. Сергіевіча стаў прататыпам аднаго з герояў рамана Я. Брыля «Птушкі і гнёзды», таксама вобраз Ю. Сергіевіча як настаўніка створаны ў кнізе польскага празаіка З. Жакевіча «Воўчыя лугі».

Бібліяграфія[правіць | правіць зыходнік]

  • Музыка // Рунь веснаходу. Вільня, 1928;
  • За волю нашых родных хат: (Вершы) // Полымя. 1991, № 7;
  • Вершы з фашысцкай няволі // Полымя. 1992, № 9.

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Беларускія пісьменнікі (1917—1990): Даведнік; Склад. А. К. Гардзіцкі. Нав. рэд. А. Л. Верабей. — Мн.: Мастацкая літаратура, 1994. — 653 с.: іл. ISBN 5-340-00709-X
  • Сергіевіч Юльян // Беларускія пісьменнікі: Біябібліяграфічны слоўнік. У 6 т. / пад рэд. А. І. Мальдзіса. — Мн.: БелЭн, 1992—1995.
  • Маракоў Л. У. Рэпрэсаваныя літаратары, навукоўцы, работнікі асветы, грамадскія і культурныя дзеячы Беларусі, 1794—1991. Энц. даведнік. У 10 т. — Т. 2. — Мн:, 2003. ISBN 985-6374-04-9
  • Літ. з даведн. Л. У. Маракова: Чаркасава Д. Люблю. Мн., 1978. С. 72—74
  • Брыль Я. З любоўю да слова // Голас Радзімы. 1980, 21 лют.
  • Гардзіенка А. Юльян Сергіевіч // Наша ніва. 2001, 3 вер.