Юлія Уладзіміраўна Друніна

Юлія Уладзіміраўна Друніна
руск.: Юлия Владимировна Друнина
Асабістыя звесткі
Дата нараджэння	10 мая 1924(1924-05-10)
Месца нараджэння	Масква, Маскоўская губерня, РСФСР, СССР
Дата смерці	20 лістапада 1991(1991-11-20) (67 гадоў)
Месца смерці	Савецкі Пісацель[d], Расія
Пахаванне	Stary Krym cemetery[d]
Грамадзянства	СССР
Муж	Aleksei Kapler[d] і Мікалай Канстанцінавіч Старшынаў
Альма-матар	Літаратурны інстытут імя А. М. Горкага (1952) Institute of Art Education of the Russian Academy of Education[d]
Прафесійная дзейнасць
Род дзейнасці	паэтка, пісьменніца
Гады творчасці	з 1945
Кірунак	сацрэалізм
Жанр	паэзія і лірыка
Мова твораў	руская
Грамадская дзейнасць
Член у	Саюз пісьменнікаў СССР
Прэміі
Узнагароды	медаль імя Аляксандра Фадзеева[d] (1973) Знак ранення[d]
Подпіс
lib.ru/POEZIQ/DRUNINA/
Медыяфайлы на Вікісховішчы

Юлія Уладзіміраўна Друніна (руск.: Ю́лия Влади́мировна Дру́нина; 10 мая 1924(1924-05-10), Масква — 20 лістапада 1991(1991-11-20), Савецкі Пісацель^[d]) — савецкая паэтэса. Сакратар Саюза пісьменнікаў СССР і Саюза пісьменнікаў РСФСР. Народны дэпутат СССР.

Біяграфія

Удзельніца Вялікай Айчыннай вайны.

У пачатку 1945 года ў часопісе «Знамя» была надрукавана падборка вершаў Юліі Друнінай. У сакавіку 1947 года Друніна прыняла ўдзел у Першай Усесаюзнай нарадзе маладых пісьменнікаў, што падтрымала яе маральна і дало магчымасць працягваць сваю творчую дзейнасць. У 1948 годзе выйшла першая кніга вершаў Юліі Друнінай «У салдацкім шынялі». Затым паэтэса была прынята ў кандыдаты Саюза пісьменнікаў — быў тады такі інстытут.

У 1952 годзе пасля выхаду другой кніжкі Друніна падала заяву пра перавод з кандыдатаў у члены Саюза пісьменнікаў. Друніну падтрымаў Твардоўскі, толькі пасля яго выступу сакратарыят СП прыняў рашэнне перавесці яе ў сябры СП СССР.

У наступныя гады зборнікі выходзілі адзін за адным: у 1955 годзе — зборнік «Гутарка з сэрцам», у 1958 годзе — «Вецер з фронту», у 1960 годзе — «Сучаснікі», у 1963 годзе — «Трывога» і іншыя. У 1967 годзе Друніна пабывала ў Германіі, у Заходнім Берліне. Падчас паездкі па ФРГ яе спыталі: «Як Вы здолелі захаваць пяшчоту і жаноцкасць пасля ўдзелу ў такой жорсткай вайне?». Яна адказала: «Для нас увесь сэнс вайны з фашызмам менавіта ў абароне гэтай жаноцкасці, спакойнага мацярынства, дабрабыту дзяцей, свету для новага чалавека».

У 1970-я гады выходзяць зборнікі: «У двух вымярэннях», «Я родам не з дзяцінства», «Акопная зорка», «Не бывае кахання нешчаслівай» і іншыя. У 1980 годзе — «Бабінае лета», у 1983 годзе — «Сонца — на лета». Сярод нямногіх празаічных твораў Друнінай — аповесць «Аліска» (1973), аўтабіяграфічная аповесць «З тых вяршыняў…» (1979), публіцыстыка.

Прэміі і ўзнагароды

Лаўрэат Дзяржаўнай прэміі РСФСР імя М. Горкага (1975).

Літаратура

• Энцыклапедыя літаратуры і мастацтва Беларусі: У 5 т. / Рэдкал.: І. П. Шамякін (гал. рэд.) і інш. — Мн.: БелСЭ, 1985. — Т. 2. Габой — Карціна. — 702 с. — 9 500 экз.

Спасылкі

• Юлія Уладзіміраўна Друніна на сайце анлайн-энцыклапедыі «Беларусь у асобах і падзеях»