Янка Гінько

Янка Гінько
Янка Гінько
	Іван Гінько
Род дзейнасці	грамадскі і вайсковы дзеяч
Дата нараджэння	3 студзеня 1912
Месца нараджэння	Загор’е, Дзісенскі павет, Віленская губерня, Расійская імперыя;
Дата смерці	1980-я
Альма-матар	Варшаўская палітэхніка (1939);
Партыя	Беларуская незалежніцкая партыя;
Член у	Беларуская народная самапомач;

Янка Гінько (3 студзеня 1912 — 1980-я) — беларускі грамадскі і вайсковы дзеяч. Удзельнік дэсанту батальёна Дальвіц^[1]. Адзін з кіраўнікоў Беларускай незалежніцкай партыі.

Біяграфія

Нарадзіўся 3 студзеня 1912 года ў в. Загор’е Дзісенскага павета Віленскай губерні ў праваслаўнай сям’і Піліпа і Анастасіі Гінько.

У 1939 годзе скончыў Варшаўскую палітэхніку па спецыяльнасці інжынера геадэзіі. У 1940—1941 гадах працаваў па сваёй спецыяльнасці ва ўсходняй Беларусі.

Пасля пачатка нямецкай акупацыі працаваў старшынёй Беларускай народнай самапомачы ў Глыбокім. Быў сябрам Цэнтральнага Камітэту падпольнай Беларускай Незалежніцкай Партыі, стаў кіраўніком палітычнай рэферэнтуры БНП, старшыня БНП у Глыбокім. Уступіў да Беларускай краёвай абароны, атрымаў чын лейтэнанта.

У 1944 годзе адмовіўся працаваць намеснікам прэзідэнта Беларускай Цэнтральнай Рады ў Слуцку. 27 чэрвеня 1944 года ўдзельнічаў у Другім Усебеларускім кангрэсе.

Пасля эвакуацыі з Усходняй Прусіі летам 1944 года далучыўся да батальёна «Дальвіц». 17 лістапада 1944 года дэсантаваўся ў раёне Ліды ў групе з Кастусём Шышэям, але яны былі выкінутыя ня ў тым месцы і рэшткі групы пад кіраўніцтвам Кастуся Шышэі далучыліся да польскай Арміяй Краёвай.^[2] У снежні таго ж года падчас адной з аблаваў група была разбітая, а Янка Гінько трапіў у палон да НКУС. Праходзіў на працэсе кіраўніцтва Беларускай незалежніцкай партыі у Мінску ў 1946 годзе. Янка Гінько быў асуджаны на 25 гадоў савецкіх канцлагераў.

У 1953 або 1954 годзе трапіў на Інту, працаваў маркшэйдарам (спецыяліст у падземнай геадэзіі) і пазнаёміўся з Пётрай Рашэтнікам. Вызваліўся пасля 1956 года, застаўся працаваць на Інце. Ажаніўся і з дапамогай жонкі атрымаў дазвол на пражыванне ў Маскве. Наведваў Беларусь.

Апошнія гады жыцця цяжка хварэў. Памёр у 1980-х гадах.

Зноскі

↑ Казак 2001.
↑ http://jivebelarus.net/history/new-history/return-of-bnp.html?page=11#lnk12 «Мы — беларускія салдаты…» (Кастусь Шышэя)

Літаратура

Гінько Янка // Беларускі нацыяналізм: Даведнік / Укладальнік Пятро Казак. — Менск: Голас Краю, 2001. — 46 с.

Спасылкі

Сяргей Ёрш. Варшаўскае дасье генэрала Вітушкі(недаступная спасылка)

[FOOTNOTEКазак2001-1] Казак 2001.

[2] ttp://jivebelarus.net/history/new-history/return-of-bnp.html?page=11#lnk12 «Мы — беларускія салдаты…» (Кастусь Шышэя)

[1]

[2]