(20) Масалія

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
(20) Масалия
A112.M119.shape.png
Адкрыццё
Першаадкрывальнік

Анібале дэ Гаспарыс

Месца выяўлення

Кападымонтэ

Дата выяўлення

19 верасня 1852

Эпанім

Марсель

Альтэрнатыўныя абазначэнні

20[1]

Катэгорыя

Галоўнае колца
(Сямейства Масаліі)

Арбітальныя характарыстыкі
Эпоха 18 красавіка 2013 года
JD 2456400.5
Эксцэнтрысітэт (e)

0,1425955

Вялікая паўвось (a)

360,309 млн км
(2,4085150 а.а.)

Перыгелій (q)

308,93 млн км
(2,0650716 а.а.)

Афелій (Q)

411,687 млн км
(2,7519584 а.а.)

Перыяд абарачэння (P)

1 365,282 сут (3,738 г)

Сярэдняя арбітальная скорасць

19,094 км/с

Схіленне (i)

0,70819°

Даўгата ўзыходнага вузла (Ω)

206,19476°

Аргумент перыгелія (ω)

256,79792°

Сярэдняя анамалія (M)

257,63320°

Фізічныя характарыстыкі
Дыяметр

160 × 145 × 132 км[2][3]
145,50 км (IRAS)

Маса

(5,67 ± 0,8)×1018 кг[4]

Шчыльнасць

3,54±0,85 г/см³[5]

Паскарэнне свабоднага падзення на паверхні

0,054 м/с²

2-я касмічная скорасць

0,093 км/с

Перыяд вярчэння

8,098 гад

Спектральны клас

S[6]

Бачная зорная велічыня

8,3—12,0[7]

Абсалютная зорная велічыня

6,50m

Альбеда

0,2096[2]

Сярэдняя тэмпература паверхні

174 К (−99 °C)

(20) Маса́лія (лац.: Massalia) — астэроід галоўнага пояса, які прыналежыць да светлага спектравага класа S і ўзначальвае аднайменнае сямейства. Ён быў адкрыты 19 верасня 1852 года італьянскім астраномам Анібале дэ Гаспарысам у абсерваторыі Кападымонтэ і названы грэчаскім імем французскага горада Марсель. Гэта першы астэроід, назва якога не злучана з антычнай міфалогіяй[8].

Зноскі

  1. http://www.minorplanetcenter.net/iau/MPCORB.html
  2. 2,0 2,1 Supplemental IRAS Minor Planet Survey
  3. M. Kaasalainen et al. (2002). "Models of Twenty Asteroids from Photometric Data" (PDF). Icarus 159 (2): 369. doi:10.1006/icar.2002.6907. Bibcode2002Icar..159..369K. http://www.rni.helsinki.fi/~mjk/IcarPIII.pdf. 
  4. Recent Asteroid Mass Determinations maintained by Jim Baer last updated 27 December 2009 (англ.) 
  5. Jim Baer Recent Asteroid Mass Determinations. Personal Website (2008). Архівавана з першакрыніцы 9 лютага 2012. Праверана 11 снежня 2008.
  6. PDS spectral class data
  7. Donald H. Menzel and Jay M. Pasachoff (1983). A Field Guide to the Stars and Planets (2nd ed.). Boston, MA: Houghton Mifflin. pp. 391. ISBN 0-395-34835-8. 
  8. Lutz D. Schmadel, International Astronomical Union Dictionary of Minor Planet Names — 5-th Edition. — Berlin Heidelberg New-York: Springer-Verlag, 2003. — P. 17. — ISBN 3-540-00238-3.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]