(20) Масалія

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
(20) Масалия
A112.M119.shape.png
Адкрыццё
Першаадкрывальнік Анібале дэ Гаспарыс
Месца выяўлення Кападымонтэ
Дата выяўлення 19 верасня 1852
Эпанім Марсель
Катэгорыя Галоўнае колца
(Сямейства Масаліі)
Арбітальныя характарыстыкі
Эпоха 18 красавіка 2013 года
JD 2456400.5
Эксцэнтрысітэт (e) 0,1425955
Вялікая паўвось (a) 360,309 млн км
(2,4085150 а.а.)
Перыгелій (q) 308,93 млн км
(2,0650716 а.а.)
Афелій (Q) 411,687 млн км
(2,7519584 а.а.)
Перыяд абарачэння (P) 1 365,282 сут (3,738 г)
Сярэдняя арбітальная скорасць 19,094 км/с
Схіленне (i) 0,70819°
Даўгата ўзыходнага вузла (Ω) 206,19476°
Аргумент перыгелія (ω) 256,79792°
Сярэдняя анамалія (M) 257,63320°
Фізічныя характарыстыкі
Дыяметр

160 × 145 × 132 км[1][2]


145,50 км (IRAS)
Маса (5,67 ± 0,8)×1018 кг[3]
Шчыльнасць 3,54±0,85 г/см³[4]
Паскарэнне свабоднага падзення на паверхні 0,054 м/с²
2-я касмічная скорасць 0,093 км/с
Перыяд вярчэння 8,098 гад
Спектральны клас S[5]
Бачная зорная велічыня 8,3—12,0[6]
Абсалютная зорная велічыня 6,50m
Альбеда 0,2096[1]
Сярэдняя тэмпература паверхні 174 К (−99 °C)

(20) Маса́лія (лац.: Massalia) — астэроід галоўнага пояса, які прыналежыць да светлага спектравага класа S і ўзначальвае аднайменнае сямейства. Ён быў адкрыты 19 верасня 1852 года італьянскім астраномам Анібале дэ Гаспарысам у абсерваторыі Кападымонтэ і названы грэчаскім імем французскага горада Марсель. Гэта першы астэроід, назва якога не злучана з антычнай міфалогіяй[7].

Зноскі

  1. 1,0 1,1 Supplemental IRAS Minor Planet Survey
  2. M. Kaasalainen et al. (2002). "Models of Twenty Asteroids from Photometric Data" (PDF). Icarus 159 (2): 369. doi:10.1006/icar.2002.6907. Bibcode2002Icar..159..369K. http://www.rni.helsinki.fi/~mjk/IcarPIII.pdf. 
  3. Recent Asteroid Mass Determinations maintained by Jim Baer last updated 27 December 2009 (англ.) 
  4. Jim Baer Recent Asteroid Mass Determinations. Personal Website (2008). Архівавана з першакрыніцы 9 лютага 2012. Праверана 11 снежня 2008.
  5. PDS spectral class data
  6. Donald H. Menzel and Jay M. Pasachoff (1983). A Field Guide to the Stars and Planets (2nd ed.). Boston, MA: Houghton Mifflin. pp. 391. ISBN 0-395-34835-8. 
  7. Lutz D. Schmadel, International Astronomical Union Dictionary of Minor Planet Names — 5-th Edition. — Berlin Heidelberg New-York: Springer-Verlag, 2003. — P. 17. — ISBN 3-540-00238-3.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]