Баляслаў Берут
.jpg)
Баляслаў Берут (пол. Bolesław Bierut, сапраўднае прозвішча Бярнацкі, пол. Biernacki, псеўданімы Яноўскі, Іванюк, Томаш, Бянькоўскі, Руткоўскі; 18 красавіка 1892 года, Руры Езуіцкі - 12 сакавіка 1956, Масква) — польскі партыйны і дзяржаўны дзеяч, першы прэзідэнт ПНР .
У 1938 годзе камуністычная партыя Польшчы была распушчаная Іосіфам Сталіным, Берута ў сваю чаргу раней прысудзілі да 10 гадоў пазбаўлення волі ў Польшчы за антыдзяржаўную палітыку. Такім чынам Беруту ўдалося пазбегнуць вялікай чысткі, падчас якой было знішчана большасць лідэраў камуністычнай партыі Польшчы. У 1938 годзе быў амніставаны і працаваў бухгалтарам у Варшаве.
Пасля пачатку Другой сусветнай вайны збег ва Усходнюю Польшчу, неўзабаве занятую савецкімі войскамі, каб пазбегнуць прызыву ў войска. У 1943 годзе ўзначаліў новую Польскую працоўную партыю. Берут з'яўляўся кіраўніком Часовага Нацыянальнага ўрада, створаным прасавецку настроенымі палякамі ў Маскве.
Пасля вайны Берут сыграў важную ролю ў станаўленні ў Польшчы сталінісцкага рэжыму і прыгнечанні апазіцыі.
Берут быў прэзідэнтам у 1947-1952 гадах, а пасля ўтварэння Польскай Народнай рэспублікі быў прэм'ер-міністрам.
[правіць] Памяць
Імем Баляслава Берута названа вуліца ў Мінску.
