Джакама Пучыні

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Джакама Пучыні
Giacomo Puccini
фота
Асноўная інфармацыя
Поўнае імя

Джакама Антоніа Даменіка Мікеле Секонда Марыа Пучыні

Дата нараджэння

22 снежня 1858({{padleft:1858|4|0}}-{{padleft:12|2|0}}-{{padleft:22|2|0}})

Месца нараджэння

Лука, Вялікае герцагства Тасканскае

Дата смерці

29 лістапада 1924({{padleft:1924|4|0}}-{{padleft:11|2|0}}-{{padleft:29|2|0}}) (65 гадоў)

Месца смерці

Брусель, Бельгія

Краіна

Сцяг Італіі Італія

Прафесіі

кампазітар

Жанры

опера

Commons-logo.svg Джакама Пучыні на Вікісховішчы

Джакама Пучыні (італ.: Giacomo Puccini; 18581924) італьянскі кампазітар, які стварыў шмат сусветна вядомых опер. Яго талент у меладраме і сентыментальны эратызм, адлюстравны ў такіх творах як «Tosca» і «La Boheme», якія гарантуюць непарыўную папулярнасць яго прац.

Джакама Пучыні, кампазітар некалькі сусветна любімых опер, нарадзіўся ў пятым калене музыкантаў у Луке, Італія, 22 снежня, 1858 г.. Як дзіцяці, Пучыні стварыў музычныя творы надзвычайнай прыгоднасці і яго маці вырашыла, што дзіця павінна працягваць сямейную традыцыю і таму адаслала яго на вучобу ў «Instituto Musicale» — Музычны Інстытут. Калі яму было 18 год, ён адаслаў сваю песню на конкурс юнакоў у Луццы. Ён страціў прыз, але прэзентацыя яго працы на імпрэзе і яе поспех і атрыманая ад працы асалода сярод членаў і іншых, стваралі добры стымул для яго амбіцый.

Натхнённы «Aida» Джузэпэ Вердзі ён засяроджвае сваю ўвагу на традыцыях драмы Італіі. Грашовая падтрымка з баку сям'і і стыпендыя каралевы Маргарыты Італьянскай давалі яму магчымасць паступіць у кансерваторыю ў Мілане, дзе ён прабавіў тры гады (18801883). Там ён працаваў пад кіраваннем Антоніа Базіні і Амілкарэ Панкьелі. Панкьелі азначыў маладога кампазітара з пісменнікам Фердынанда Фантана, аўтара «Le Villi», першай оперы Пучыні. На чарговым конкурсе юнакоў, «Le Villi» зноў абыймнуў галоўны прыз, але публіка воплескала яго твору ў Мілане ў 1884 годзе. Гэты поспех прывёў да выдання ў Рэкордзі новай оперы Пучыні. Пяць год пасля, кампазітар зноў выдаў сваю оперу, але яна не мела воплескаў.

З яго трэццяй і чацвётай операй, «Manon Lescaut» (1893) i «La Boheme» (1896), якія ўпершыню былі пастаўлены ў Турыне, Пучыні першы раз атрымаў поспех. Яго наступныя дзве оперы, «Tosca» (1900) і «Madama Butterfly» (1904) віталіся з меншым энтузіазмам на адкрытым канцэрце ўначы. Але публіка вітала оперу «Tosca», якую крытыкі сустрэлі адмоўна. Пасля Пучыні за тыдзень перад імпрэзай у La Scala пераапрацаваў сваю «Madama Butterfly» і яна былу сустрэнута з поспехам. Абедзве гэтыя оперы вызначаюцца прыгожай мелодыяй, якая добра запамінаецца і якая падтрымлівае глядача ў сталым напружванні. Кампазітара называлі другім Джузэпэ Вердзі — найвышэйшае шанаванне, якое можна атрымаць ад Італьнская публіцы.

Пуччыні не быў такім музыкальным інаватарам у драмы, якім быў Джузэпэ Вердзі, але тым не менш, ён атрымаў вялізарны міжнародны поспех. Яго наступная опера, «La Fanciulla del West» («Дзяўчына на Залатым Захадзе»), была напісана для «Metropolitan Opera» у ЗША ў 1910. За ім рухалась «La Rondine» (1917) і «Il Trittico», а таксама тры аднаактавыя оперы: «Il Tabarro», «Suor Angelica», і «Gianni Schicchi» 1918, і нарэшце, «Turandot», апошні твор, створаны разам з Франко Алфано, пасля чаго кампазітар памёр у Бруссэлі 29 лістапада, 1924. «Turandot» атрымаў прэм'еру ў La Scala, Мілан у 1926 г.

Пуччыні меў вялікі тэатральны талент. У яго было высокае пачуццё стадый у музыцы, пачуццё гуку і колераў інструментаў, якія ён камбінаваў з добра распрацаваным меладычным пачуццём. Яго творы, як і працы Джузэпэ Вердзі, застаюцца вызначальнымі для італьянскай оперы па ўсяму свету.

Бібліяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Ashbrook, William, The Operas of Puccini (1985); Carner, Mosco, Puccini, 2d ed. (1977); Di Gaetani, John L., Puccini the Thinker (1987); Greenfield, E., Puccini: Keeper of the Seal (1958); Jackson, Stanley, Monsieur Butterfly: The Story of Giacomo Puccini (1974); Marek, George, Puccini: A Biography (1951); Specht, Richard, Puccini (1933; repr. 1970); Weaver, William, and Hume, Paul, Puccini: The Man and His Music (1977).

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Commons

Шаблон:Оперы Пучыні