Кварц

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Кварц
Quartz Brésil.jpg
Крышталь кварца
Формула SiO2
Сінгонія трыганальная
Колер Карычневы, бясколерны, фіялетавы, шэры, жоўты
Колер рысы Белая
Бляск Шкляны, у суцэльных масах часам тлусты
Цвёрдасць 7
Спайнасць недасканалая
Злом ракавісты
Шчыльнасць 2,6—2,65 г/см³
Паказчык пераламлення 1,544

Кварц (ням.: Quarz) — прыродны і штучны мінерал, адзін з самых распаўсюджаных у зямной кары, пародаўтваральны мінерал большасці магматычных і метамарфічных парод. Хімічная формула: SiO2 (дыяксід крэмнія).

Шчыльнасць кварцу 2,6—2,65 г/см³, тэмпература плаўлення прыблізна 1470 °C[1]. Цвёрдасць 7 адзінак па шкале Моаса. Кварц хімічна ўстойлівы, празрысты да ультрафіялетавага і часткова інфрачырвонага выпраменьвання, валодае нелінейнымі аптычнымі і электронна-аптычнымі ўласцівасцямі.

Распаўсюджванне ў прыродзе[правіць | правіць зыходнік]

Свабоднае ўтрыманне кварцу ў зямной кары каля 12 %. Уваходзіць у склад іншых мінералаў у выглядзе сумесяў і сілікатаў. У агульнай складанасці масавая доля кварцу ў зямной кары больш за 60 %. У крыві і плазме чалавека канцэнтрацыя крэменязёму складае 0,001 % па масе.

Выкарыстанне[правіць | правіць зыходнік]

Монакрышталі кварцу выкарыстоўваюцца ў прамысловасці для вырабу п'езаэлектрычных прылад, лінзаў ультрафіялетавай оптыкі, прызмаў спектрометраў, кварцавага шкла і інш.

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. Физический энциклопедический словарь / Гл. ред. А. М. Прохоров. Ред. кол. Д. М. Алексеев, А. М. Бонч-Бруевич, А. С. Боровик и др — М.: Сов. энциклопедия, 1983. — С. 279. — 982 с. — 100 000 экз.(руск.) 

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Физический энциклопедический словарь / Гл. ред. А. М. Прохоров. Ред. кол. Д. М. Алексеев, А. М. Бонч-Бруевич, А. С. Боровик и др — М.: Сов. энциклопедия, 1983. — С. 279. — 982 с. — 100 000 экз.(руск.) 

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]