Летыцыя Рамаліна

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Летыцыя Рамаліна
Марыя Летыцыя Рамаліна
Letizia ramolino.jpg
Дата нараджэння: 24 жніўня 1750({{padleft:1750|4|0}}-{{padleft:8|2|0}}-{{padleft:24|2|0}})
Месца нараджэння: Аяча
Дата смерці: 2 лютага 1836({{padleft:1836|4|0}}-{{padleft:2|2|0}}-{{padleft:2|2|0}}) (85 гады)
Месца смерці: Рым
Грамадзянства: Flag of Genoa.svg Генуэзская рэспубліка
Падданства: Сцяг Францыі Першая французская рэспубліка, Першая Французская імперыя
Муж: Карла Буанапартэ
Дзеці: * Жазеф Банапарт (1768—1844), кароль Іспаніі
 
Узнагароды і прэміі:

тытул фр.: Madame Mère de l’Empereur

Лагатып ВікіСховішча Летыцыя Рамаліна на Вікісховішчы

Марыя Летыцыя Рамаліна (Maria Letizia Ramolino, 24 жніўня 1750 года, Аяча — 2 лютага 1836, Рым) — маці Напалеона Банапарта, якая перажыла яго на 15 гадоў.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Ураджэнка Аяча, Летыцыя паходзіла з высакароднага сямейства генуэзскага паходжанні. У 14 гадоў была выдадзена замуж за юрыста Карла Буанапартэ. У іх нарадзілася 13 дзяцей, з якіх да сталага ўзросту дажылі 5 сыноў і тры дочкі:

У 1769 годзе Корсіка перайшла пад кантроль Францыі, аднак Летыцыя так і не вывучыла французскай мовы. У 1785 годзе заўдавела і праз 8 гадоў вымушана была з дзецьмі перабрацца на мацярык, у Марсель.

Пасля каранацыі Напалеона (на якой яна прысутнічаць не пажадала[1]) ён дараваў Летыцыі тытул «Мадам Маці Імператара» (фр.: Madame Mère de l’Empereur) і падарыў маёнтак Пон-сюр-Сен пад Парыжам. Нягледзячы на велізарны стан, Мадам-маці, якая пражыла столькі гадоў на грані галечы, адрознівалася скупасцю, французскімі справамі не цікавілася і рэдка бывала пры двары.

Пасля звяржэння сына бегла з братам, кардыналам Фешам, у Рым, дзе і правяла астатак жыцця, амаль пазбавіўшыся зроку, у палацца Банапартэ на плошчы Венецыі. Яе рэшткі па загаду Напалеона III былі перавезены з Італіі ў Аяча.

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]