Марк Антоній

З пляцоўкі Вікіпедыя.

Перайсці да: рух, знайсці
Марк Антоній. Бюст з Музею Ватыкана

Марк Антоній (82 да н.э.30 да н.э.): рымскі палітычны дзеяч і ваеначальнік.

Пасля забойства Цэзара (15 сакавіка 44 да н.э.) заняў, у дачыненні да змоўнікаў, прымірную пазіцыю, увайшоў у саюз з Актавіянам і ажаніўся з сястрой таго, Актавіяй. У выніку масавых рэпрэсій супраць рымскай шляхты ўзбагаціўся за кошт маёмасці рэпрэсаваных. Пазней атрымаў у кіраванне ўсходнія вобласці Рымскай дзяржавы; жыў там у вялікай раскошы, на падабенства грэчаскіх цароў. Увайшоў у саюз з егіпецкай царыцай Клеапатрай VII[1], і разам з ёй выступіў супраць Актавіяна, аднак панёс паражэнне ў марской бітве пад мысам Акцый (31 да н.э.) і разам з Клеапатрай скончыў жыццё самагубствам.

Верагодная выява Марка Антонія дасюль не знойдзеная. Найбольш імавернай версіяй лічыцца бронзавая галава (парэштак статуі з Кілікіі), якая захоўваецца ў Луўры[2].

  1. Легенда кажа, што ён зрабіў гэта пад уражаннем ад прыгажосці Клеапатры.
  2. Раней гэтую галаву прыймалі за галаву Нерона. Шматлікія грэчаскія статуі, верагодна, з'яўляліся статуямі пергамскіх цароў Атала і Эўмена з перабітымі надпісамі. Партрэты...