Стырол

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Стырол
Стырол: хімічная формула
Стырол: выгляд малекулы
Агульныя
Хімічная формула C8H8
Фізічныя ўласцівасці
Малярная маса 104.15 г/моль
Шчыльнасць 0.909 г/см³
Тэрмічныя ўласцівасці
Тэмпература плаўлення -30 °C
Тэмпература кіпення 145 °C
Малярная цеплаёмістасць (ст. ум.) 178,56 кДж/(моль · К) Дж/(моль·К)
Класіфікацыя
Рэг. нумар CAS 100-42-5
SMILES

Стырол C8H8 (фенілэтылен, вінілбензол, этыленбензол) — бескаляровая вадкасць са спецыфічным пахам. Адносіцца да другога класа небяспекі.

Уласцівасці[правіць | правіць зыходнік]

Стырол практычна нерастваральны ў вадзе, добра раствараецца ў арганічных растваральніках, добры растваральнік палімераў. Лёгка акісляецца, далучае галагены, палімерызуецца (утварае цвёрдую шклопадобную масу — полістырол) і супалімерызуецца з рознымі монамерамі. Полімерызацыя адбываецца ўжо пры пакаёвай тэмпературы (часам з выбухам), таму пры захоўванні стырол стабілізуюць антыаксідантамі (напрыклад, трэтбутылпіракатэхінам, гідрахінонам). Галагенаванне, напрыклад, у рэакцыі з бромам, у адрозненне ад аніліну ідзе не па бензольным кольцы, а па вінілавай групе з утварэннем 1,2-дыбромэтылфеніла.

Ужыванне[правіць | правіць зыходнік]

Стырол ўжываюць амаль выключна для вытворчасці палімераў. Шматлікія віды палімераў на аснове стыролу ўключаюць полістырол, пенапласт, мадыфікаваныя стыролам поліэфіры, пластыкі АБС (акрыланітрыл-бутадыен-стырол) і САН (стырол-акрыланітрыл). Таксама стырол ўваходзіць у склад напалму.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.15: Следавікі — Трыо / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш — Мн.: БелЭн, 2002. — Т. 15. — 552 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0251-2 (Т. 15).

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]