Фрыдрых Эберт

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Фрыдрых Эберт
ням.: Friedrich Ebert
Фрыдрых Эберт
сцяг
1-ы рэйхспрэзідэнт Веймарскай рэспублікі
23 верасня 1919 — 12 мая 1925
Папярэднік: пасада заснавана
Пераемнік: Паўль фон Гіндэнбург
 
Партыя: СДПГ
Веравызнанне: лютэранін
Нараджэнне: 4 лютага 1871({{padleft:1871|4|0}}-{{padleft:2|2|0}}-{{padleft:4|2|0}})
Гейдэльберг, Германская імперыя
Смерць: 28 лютага 1925({{padleft:1925|4|0}}-{{padleft:2|2|0}}-{{padleft:28|2|0}}) (54 гады)
Берлін , Веймарская рэспубліка
Дзеці: Фрыдрых Эберт(малодшы)

Фрыдрых Э́берт (ням.: Friedrich Ebert, 4 лютага 1871[1]28 лютага 1925[1]) — нямецкі сацыял-дэмакрат, адзін з вядучых дзеячаў СДПГ, лідар яе правага, «рэвізіянісцкага» крыла. Першы рэйхсканцлер Германіі пасля лістападаўскай рэвалюцыі 1918 г., першы прэзідэнт Германіі (Веймарская рэспубліка, 1919—1925), а таксама першы ў гісторыі Германіі дэмакратычна абраны кіраўнік дзяржавы.

У 1893 годзе рэдактар органа СДПГ «Bremer Bürger-Zeitung» («Брэменская грамадзянская газета»)(ням.) бел.. У 1905—1913 гг. сакратар праўлення, з 1913 г. сустаршыня, з 1915 — старшыня СДПГ. У 1916—1918 гг. сустаршыня фракцыі СДПГ у рэйхстагу. Падчас Лістападаўскай рэвалюцыі 1918 г. з 9 лістапада рэйхсканцлер, з 10 лістапада сустаршыня рэвалюцыйнага ўрада. З лютага 1916 г. прэзідэнт Германіі.

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.18 Кн.1: Дадатак: Шчытнікі — ЯЯ / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш — Мінск: БелЭн, 2004. — Т. 18. — С. 38. — 472 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0295-4 (Т. 18 Кн. 1).

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Папярэднік:
Максіміліян Бадэнскі
Рэйхсканцлер Германіі
1918-1919
Пераемнік:
Філіп Шэйдэман
Папярэднік:
Германская імперыя,
імператар Вільгельм II
Прэзідэнт Германіі
1919-1925
Пераемнік:
Паўль фон Гіндэнбург