C-кварк

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
  Водар у фізіцы элементарных часціц
Водары і квантавыя лікі:

Камбінацыі:


Гл. таксама:

C-кварк або зачараваны кварк (англ.: сharm) — кварк з зарадам + 23e, які належыць да другога пакалення. Маючы масу 1,25 ГэВ (крыху больш, чым маса пратона), ён займае трэцяе месца па масе сярод кваркаў (пасля цяжкіх T- і B-кваркаў). Ён быў прадказаны ў 1970 г. Шэлдан Глэшау, Джонам Іліёпуласам і Лучана Маяні[1] і ўпершыню зарэгістраваны ў 1974 г. у выніку адкрыцця J/ψ-часціцы ў SLAC групай, якой кіраваў Бертан Рыхтэр[2], і ў BNL групай, якой кіраваў Сэмюэл Чаа Чунг Цінг[3]. Група з BNL назвала новую часціцу J, група з SLAC прапанавала назву ψ. Пасля непрацяглай спрэчкі пра імя часціцы быў прыняты кампраміс J/ψ. Гэтая часціца з так званым схаванай чароўнасцю (чармоній) складаецца з чароўных кварка і антыкварка.

Адроны, якія змяшчаюць C-кварк[правіць | правіць зыходнік]

Некаторыя адроны змяшчаюць C-кварк і/або антыкварк, у тым ліку:

  • D-мезоны змяшчаюць С-кварк (ці яго антычасціцу) і U- ці D-кварк.[4]
  • Ds-мезоны змяшчаюць C-кварк і S-кварк.[5]
  • Існуе шмат станаў чармонія (разнавіднасць кварконія), напрыклад, J/ψ. Яны складаюцца з C-кварка і яго антычасціцы.[6]
  • Назіраліся зачараваныя барыёны, якія атрымалі назвы па аналогіі з дзіўнымі барыёнамі (напрыклад, Λc+).[7]

Зноскі

  1. S. L. Glashow, J. Iliopoulos, L. Maiani Weak Interactions with Lepton-Hadron Symmetry // Phys. Rev. D. — 1970. — Т. 2. — № 7. — С. 1285-1292.
  2. J.-E. Augustin et al. Discovery of a Narrow Resonance in e+e Annihilation // Phys. Rev. Lett.. — 1974. — Т. 33. — № 23. — С. 1406-1408.
  3. J. J. Aubert et al. Experimental Observation of a Heavy Particle J // Phys. Rev. Lett.. — 1974. — Т. 33. — № 23. — С. 1404-1406.
  4. Табліца ўласцівасцей D-мезонаў.
  5. Табліца ўласцівасцей Ds-мезонаў
  6. Таблица свойств cc̅-мезонов
  7. Табліца ўласцівасцей зачараваных барыёнаў

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]