Іван Ільіч Люднікаў

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Іван Ільіч Люднікаў
Lyudnikov Ivan Iljich.jpg
Дата нараджэння 26 верасня (9 кастрычніка) 1902
Месца нараджэння
Дата смерці 22 красавіка 1976(1976-04-22) (73 гады)
Месца смерці
Месца пахавання
Альма-матар
Прыналежнасць
Род войскаў Савецкая армія
Званне капітан, маёр, палкоўнік, генерал-маёр, генерал-лейтэнант і генерал-палкоўнік
Камандаваў 200-я стралковая дывізія, 1-га фарміравання[d]
Бітвы/войны
Узнагароды і прэміі
Герой Савецкага Саюза медаль «Залатая Зорка»
ордэн Леніна ордэн Леніна ордэн Леніна ордэн Чырвонага Сцяга ордэн Чырвонага Сцяга ордэн Чырвонага Сцяга ордэн Чырвонага Сцяга ордэн Чырвонага Сцяга ордэн Суворава I ступені ордэн Суворава I ступені ордэн Суворава I ступені ордэн Суворава II ступені Order of Bogdan Khmelnitsky, 2nd class медаль «У азнаменаванне 100-годдзя з дня нараджэння Уладзіміра Ільіча Леніна» медаль «За абарону Сталінграда» медаль «За абарону Кіева» медаль «За перамогу над Германіяй у Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.» юбілейны медаль «Дваццаць гадоў Перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.» юбілейны медаль «Трыццаць гадоў Перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.» медаль «За перамогу над Японіяй» медаль «За ўзяцце Кёнігсберга» юбілейны медаль «XX гадоў Рабоча-Сялянскай Чырвонай Арміі» юбілейны медаль «30 гадоў Савецкай Арміі і Флоту» юбілейны медаль «40 гадоў Узброеных Сіл СССР» юбілейны медаль «50 гадоў Узброеных Сіл СССР» медаль «У памяць 800-годдзя Масквы» камандор ордэна Ганаровага Легіёна Order of the Cloud and Banner камандор ордэна «Легіён Пашаны» Legionnaire of Legion of Merit ордэн Сухэ-Батара Order of the People's Republic of Bulgaria Order of the People's Republic of Bulgaria Order of Military Merit Ваенны крыж Medal "For the Victory over Japan" of Mongolia Medal "50 Years of the Mongolian People's Revolution" Med 50th anniversary of mongolian people's army rib.PNG Medal "Brotherhood in Arms"
Commons-logo.svg Іван Ільіч Люднікаў на Вікісховішчы

Іван Ільіч Люднікаў (13(26).09.1902 — 22 красавіка 1976) — савецкі военачальнік, Герой Савецкага Саюза (1943), генерал-палкоўнік (1945). Удзельнік вызвалення Віцебска ў гады Вялікай Айчыннай вайны. Ганаровы грамадзянін Цярнопаля (1969) і Віцебска (1974).

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся ў пасёлку Крывая Каса (цяпер Сядова, Наваазоўскі раён, Данецкая вобласць). Працаваў на шахтах Данецка і Макееўкі. У Чырвонай гвардыі з 1917 года, у Чырвонай арміі з 1918 года. З 1925 г. — камандзір узвода і роты ў 13-й Дагестанскай стралковай дывізіі, затым — курсавы камандзір і начальнік штаба батальёна ва Уладзікаўказскай пяхотнай школе. У 1925 годзе скончыў Адэскае пяхотнае вучылішча, у 1938 годзе — Ваенную акадэмію імя Фрунзэ. У 1939—1941 гадах выконваў абавязкі начальніка Жытомірскага пяхотнага вучылішча. Вялікую Айчынную вайну сустрэў на Паўднёва-Заходнім фронце, затым ваяваў на Паўднёвым, Паўночна-Каўказскім, Сталінградскім, Данскім, Цэнтральным, 1-м Украінскім, 3-м Беларускім франтах.

Пасля Вялікай Айчыннай вайны быў камендантам Порт-Артура, камандуючым групоўкі савецкіх войскаў у Кітаі на Ляадунскім паўвостраве да 1947 года. Займаў пасаду намесніка Галоўнакамандуючага Групы савецкіх войскаў у Германіі. У 1952 годзе скончыў Вышэйшыя акадэмічныя курсы пры Акадэміі Генштаба. З 1959 па 1963 год узначальваў Вышэйшыя стралкова-тактычныя курсы ўдасканалення каманднага складу пяхоты «Выстрел». У 1963—1968 гадах начальнік факультэта Акадэміі Генеральнага штаба. З 1968 года ў адстаўцы. Дэпутат Вярхоўнага Савета СССР 2-га і 3-га скліканняў. Аўтар кніг «Пад Віцебскам» (1962), «Агністы востраў» (1971), «Праз навальніцы» (1973, 2-е выданне) і іншых.

Памёр 22 красавіка 1976 года. Пахаваны ў Маскве, на Новадзявочых могілках.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]