Ілья Аляксандравіч Гітгарц

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Ілья Аляксандравіч Гітгарц
Дата нараджэння

30 сакавіка 1893(1893-03-30)

Месца нараджэння

Адэса, Адэскі павет[d], Херсонская губерня, Расійская імперыя

Дата смерці

3 лютага 1966(1966-02-03) (72 гады)

Месца смерці

Мінск, БССР, СССР

Альма-матар

Санкт-Пецярбургская дзяржаўная кансерваторыя імя М. А. Рымскага-Корсакава

Месца працы

Беларуская дзяржаўная акадэмія музыкі

Музычная дзейнасць
Прафесіі

дырыжор

Ілья́ Алякса́ндравіч Гі́тгарц (18 (30) сакавіка 1893, г. Адэса — 3 лютага 1966, г. Мінск) — беларускі дырыжор і педагог. Заслужаны дзеяч мастацтваў Беларусі (1955)[1].

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Скончыў Петраградскую кансерваторыю па класе скрыпкі С. П. Каргуева(руск.) бел. (1916) і кампазіцыі М. А. Сакалова(руск.) бел. (1918)[1].

Дэбютаваў у Палтаўскім оперным тэатры(укр.) бел. (1919). Быў дырыжорам оперы Народнага дома(руск.) бел. ў Петраградзе і загадчыкам музычнай часткай Другога Беларускага тэатра ў Віцебску (1922-30). Быў адным з арганізатараў і дырыжораў Беларускай опернай студыі[1].

У 1947-51 дырыжор Беларускага тэатра оперы і балета (Мінск), дзе ажыццявіў пастаноўку оперы «Кастусь Каліноўскі» Лукаса (1947), балета «Князь-возера» Залатарова (1948) і іншых твораў. Працаваў у оперных тэатрах Куйбышава, Ташкента, Бішкека, Пермі, быў галоўным дырыжорам Іванаўскай філармоніі. У 1937-39 дырыжор Музычнага тэатра імя У. І. Неміровіча-Данчанкі(руск.) бел. (Масква)[1].

З 1947 выкладаў у Беларускай кансерваторыі (з 1949 дацэнт)[1].

Пастаноўкі[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Гитгарц Илья Александрович // Биографический справочник — Мн.: «Белорусская советская энциклопедия» имени Петруся Бровки, 1982. — Т. 5. — С. 147-148. — 737 с.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.5: Гальцы — Дагон / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш — Мн.: БелЭн, 1997. — Т. 5. — 576 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0090-0.
  • Энцыклапедыя лiтаратуры i мастацтва Беларусi ў 5-ці тамах. Т. 2, стар. 93.