Іў Мантан

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Іў Мантан
Yves Montand
Yves Montand Cannes.jpg
Асноўная інфармацыя
Дата нараджэння 13 кастрычніка 1921(1921-10-13)[1][2][…]
Месца нараджэння
Дата смерці 9 лістапада 1991(1991-11-09)[2][4][…] (70 гадоў)
Месца смерці
Месца пахавання
Краіна Сцяг Францыі Францыя
Жонка: Сімона Сіньёрэ
Музычная дзейнасць
Прафесіі кінаакцёр, акцёр, chansonnier, спявак, цырульнік, танцор
Гады актыўнасці 1945—1991
Інструменты голас[d]
Жанры шансон
Супрацоўніцтва Эдзіт Піяф, Франсіс Лемарк
Узнагароды
yves-montand-site-officiel.com
Commons-logo.svg Выявы на Вікісховішчы
Лагатып Вікіцытатніка Цытаты ў Вікіцытатніку

Іў Мантан (фр.: Yves Montand [iv mɔ̃ˈtɑ̃], сапраўднае імя Іва Ліві (італ.: Ivo Livi), 13 кастрычніка 1921 — 9 лістапада 1991) — французскі спявак-шансанье і акцёр.

Упершыню ён выйшаў на сцэну пад псеўданімам у сямнаццаць гадоў. У 1944 годзе падчас выступу Мантана ў Парыжы яго заўважае Эдзіт Піяф. На некаторы час Мантан, які быў маладзейшы Піяф на 6 гадоў, становіцца палюбоўнікам, а яна — настаўніцай. Таксама яна займаецца яго рэпертуарам і просіць сваіх суаўтараў напісаць яму некалькі песень. Яны разам выступаюць на эстрадзе да 1946 года, калі Піяф парывае з Мантанам.

Эстрада[правіць | правіць зыходнік]

У канцы 1940-х гадоў Мантан знаёміцца з музыкантамі, якія стануць яго вернымі сябрамі і суаўтарамі: піяністам Бобам Кастэла, гітарыстам Анры Крола і паэтам-выканаўцам Франсісам Лемаркам. Крола знаёміць Мантана з паэтам Жакам Прэверам. Вершы Прэвера стануць асновай рэпертуару Мантана на шмат гадоў і праславяць яго на ўвесь свет (Les Feuilles mortes, Barbara).

У маладосці Мантан культываваў вобраз «пралетара-спевака»: частыя героі яго песень — дальнабойшчык, салдат, сезонны рабочы, баксёр.

Апошняя серыя яго канцэртаў прайшла ў 1981 годзе ў прэстыжным парыжскім зале «Алімпія».

Кінакар’ера[правіць | правіць зыходнік]

У 1946 годзе Мантан сыграў галоўную мужчынскую ролю ў фільме «Брама ночы» Марселя Карнэ па сцэнарыі Жака Прэвера. Тым не менш, яго гульня не выклікала даверу публікі. Вобраз, створаны ў трылеры «Плата за страх», быў больш пераканаўчым. У 1960-1970-я гады пасталелы Мантан па-сапраўднаму раскрываецца як акцёр (фільмы Коста-Гаўраса і Клода Сатэ).

Мантан таксама здымаўся ў кіно ў Еўропе і Амерыцы: у прыватнасці, у фільме «Зоймемся каханнем», дзе яго партнёрам была Мэрылін Манро.

Зноскі

  1. Нямецкая нацыянальная бібліятэка, Берлінская дзяржаўная бібліятэка, Баварская дзяржаўная бібліятэка і інш. Record #11858359X // Агульны нарматыўны кантроль — 2012—2016. Праверана 26 красавіка 2014.
  2. 2,0 2,1 Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr: платформа адкрытых дадзеных — 2011. Праверана 10 кастрычніка 2015.
  3. Yves Montand // SNAC — 2010. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  4. Нямецкая нацыянальная бібліятэка, Берлінская дзяржаўная бібліятэка, Баварская дзяржаўная бібліятэка і інш. Record #11858359X // Агульны нарматыўны кантроль — 2012—2016. Праверана 14 кастрычніка 2015.
  5. 5,0 5,1 aveleyman.com
  6. Exhumation du corps d'Yves Montand // L'HumanitéRF: 1997. — ISSN 0242-6870; 2496-8617

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]