Конха: Розніца паміж версіямі

Перайсці да навігацыі Перайсці да пошуку
579 байтаў дададзена ,  8 гадоў таму
няма тлумачэння праўкі
[дагледжаная версія][дагледжаная версія]
(Новая старонка: 'Файл:Hagios Demetrios apse.JPG|thumb|right|250px|Конха [[базіліка Святога Дзімітрыя|базілікі Святога Дзіміт...')
 
Няма тлумачэння праўкі
[[Файл:Hagios Demetrios apse.JPG|thumb|right|250px|Конха [[базіліка Святога Дзімітрыя|базілікі Святога Дзімітрыя]] ў [[Салонікі|Салоніках]].]]
'''Кóнха''' (от {{lang-el|κόγχη}}  — ракавіна)  — элемент [[Архітэктура Візантыі|старажытнавізантыйскай храмавай архітэктуры]], які ўяўляе паўкупал, які пера-
крывае паўцыліндрычныя часткі збудаванняў, такімі як [[апсіда]] ці [[ніша]]<ref>[http://www.gants-region.info/_ld/0/12_slounik_dojlida.pdf СЛОЎНІК ДОЙЛІДА]</ref>.
 
Узніклі ва ўсходне-эліністычнай архітэктуры, шырока выкарыстоўваліся ў рымскім і
Увізантыйскім храмахдойлідстве, пабудаваных у старажытнайсярэдневечных хрысціянскіх храмах<ref>[[Візантыя|Візантыі]http://www.gants-region.info/_ld/0/12_slounik_dojlida.pdf СЛОЎНІК ДОЙЛІДА]</ref>, а таксама ў [[Расійская імперыя|Расійскай імперыі]] ў канцы [[XIX]] — пачатку [[XX]] стагоддзяў ([[неавізантыйскі стыль]]), конхі, як правіла, мелі ролю малых купалаў, якія як бы падпіраюць знізу аб'ём цэнтральнага купала. Іх барабаны выступаюць з будынка ў выглядзе [[Апсіда, архітэктура|апсід]]. Знізу конхі, як правіла, падтрымліваліся прытворамі да будынка [[храм]]а. Часцей за ўсё вакол цэнтральнага купала ў храмаў візантыйскага стылю размешчаны чатыры конхі, і храм, такім чынам, вянчае пяць глаў. Барабаны конх, як правіла апяразвае такая ж аконная [[Аркада, архітэктура|аркада]], як і ў асноўнага барабана.
 
У кохах звычайна змяшчаліся [[мазаіка|мазаікі]] ці размалёўкі, нярэдка спалучаліся з [[распалубка]]мі і [[нервюра]]мі<ref>[http://www.gants-region.info/_ld/0/12_slounik_dojlida.pdf СЛОЎНІК ДОЙЛІДА]</ref>.
 
== Гл. таксама ==
 
== Літаратура ==
* [[Уладзімір Іванавіч Плужнікаў|''Плужников В. И.'']] Термины российского архитектурного наследия. Словарь-глоссарий.  — М.: Искусство, 1995.  — 160 с.  — 10.000 экз.  — ISBN 5-210-01984-5.
 
== Спасылкі ==

Навігацыя