Алена Сцяпанаўна Леўчанка

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Алена Леўчанка
«Якін Дагу» — № 11
Пазіцыя: Цэнтравая
Рост: 196 см
Вага: 88 кг
Грамадзянства: Сцяг Беларусі Беларусь
Дата нараджэння: 30 красавіка 1983(1983-04-30) (37 гадоў)
Месца нараджэння: Гомель, БССР, СССР
Школа: РВАР (Мінск)
Каледж: Заходняя Віргінія
Драфт ВНБА: , 2006
Каманды

Асабістыя ўзнагароды і дасягненні

  • Фіналістка WNBA 2010
  • Удзельніца матча ўсіх зорак Еўралігі 2011
  • Лепшая цэнтравая Чэмпіянату свету 2010
Медалі

Чэмпіянаты Еўропы
Бронза Італія 2007

Алена Сцяпанаўна Леўчанка (30 красавіка 1983, Гомель, БССР) — беларуская баскетбалістка, выступала на пазіцыі цэнтравой.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзілася 30 красавіка 1983 года ў Гомелі. Баскетболам пачала займацца ў гомельскай СДЮШАР-9. Першы трэнер — Віктар Арлоў. Пасля вучылася ў Рэспубліканскім вучылішчы алімпійскага рэзерву ў Мінску. На чэмпіянаце Еўропы сярод кадэтак 1999 года, на якім яна была прызнана лепшай цэнтравой, Алену заўважыла скаўт Аукша Харыс і запрасіла на вучобу ў Амерыку. У 2000 годзе Алена паехала вучыцца ў баскетбольны каледж у ЗША. Пасля каледжа скончыла ўніверсітэт Заходняй Вірджыніі па спецыяльнасці міжнародныя адносіны. Стала першай беларускай у гісторыі, якая згуляла ў жаночай NBA. Выступала за клуб «Шарлот». Пасля 6 гадоў, праведзеных у Амерыцы, вярнулася на радзіму. У 2010 годзе ў складзе Атланты Дрым згуляла ў фінале WNBA.

Выступае за зборную Беларусі па баскетболе з 2001 года. Удзельніца Алімпійскіх гульняў у Пекіне і Рыа-дэ-Жанэйра, чэмпіянатаў свету 2010 і 2014, а таксама чэмпіянатаў Еўропы 2007, 2009, 2011, 2013 і 2015.

Грамадска-палітычная дзейнасць[правіць | правіць зыходнік]

Была сярод атлетаў, што заявілі аб стварэнні Свабоднага аб’яднання спартсменаў Беларусі[1] ў верасні 2020 года, удзельнічала ў пратэстах, якія адбываліся пасля прэзідэнцкіх выбараў. Актыўна выказвалася супраць гвалту ў краіне і за правядзення паўторных выбараў, падпісала адкрыты ліст да ўлады і сілавікам і пастаянна хадзіла на нядзельныя маршы[2]. 30 верасня 2020 года Ленінскі суд г. Мінска асудзіў Алену Леўчанка на 15 сутак адміністрацыйнага арышту за «актыўны ўдзел у несанкцыянаваным вулічным шэсці» 23 жніўня, на якім «публічна выказвала патрабаванні правядзення сумленных выбараў» і «удзел у несанкцыянаваным вулічным шэсці без адпаведнага дазволу Мінгарвыканкама ў мэтах публічнага выказвання свайго патрабавання правядзення сумленных выбараў у Рэспубліцы Беларусь» (27 верасня)[3].

Спартыўныя дасягненні[правіць | правіць зыходнік]

  • Чацвёртае месца Сусветных юнацкіх гульняў (Масква): 1998
  • Найлепшая цэнтравая чэмпіяната Еўропы сярод кадэтак: 1999
  • Чэмпіёнка Балтыйскай лігі (прызнана самай карыснай баскетбалісткай лігі): 2000
  • Увайшла ў дзясятку лепшых гульцоў каледжэй ЗША па версіі KODAK: 2002
  • Увайшла ў дзясятку лепшых гульцоў каледжэй ЗША па версіі KODAK: 2003
  • Чэмпіёнка Літвы: 2007
  • Чэмпіёнка Расіі: 2009, 2012
  • Уладальнік Кубка Расіі: 2009, 2012
  • Бронзавы прызёр Еўралігі: 2008, 2009, 2012
  • Сярэбраны прызёр Кубка Расіі: 2008
  • Бронзавы прызёр чэмпіяната Расіі: 2008
  • Бронзавы прызёр чэмпіяната Еўропы: 2007
  • Фіналістка WNBA: 2010
  • Чэмпіёнка Польшчы (прызнана MVP фінала): 2011
  • Удзельніца матча ўсіх зорак Еўралігіі: 2011
  • Найлепшая цэнтравая чэмпіяната свету: 2010

Зноскі

  1. kp.by
  2. nashaniva.by
  3. Калинина, Надежда Баскетболистку Елену Левченко арестовали на 15 суток. Ее задержали в аэропорту (руск.) . TUT.BY (30 верасня 2020). Праверана 30 верасня 2020.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]