Аляксандр Іванавіч Апарын

Аляксандр Іванавіч Апарын
Аляксандр Іванавіч Апарын
Дата нараджэння	2 сакавіка 1894[…]
Месца нараджэння	Угліч, Яраслаўская губерня, Расійская імперыя;
Дата смерці	21 красавіка 1980[…] (86 гадоў)
Месца смерці	Масква, РСФСР, СССР;
Месца пахавання	Новадзявочыя могілкі ў Санкт-Пецярбургу;
Грамадзянства	СССР;
Род дзейнасці	біёлаг, біяхімік, хімік
Навуковая сфера	біяхімія
Месца працы	МДУ; Інстытут біяхіміі імя А. М. Баха РАН[d];
Навуковая ступень	доктар біялагічных навук і доктар фізіка-матэматычных навук
Навуковае званне	акадэмік АН СССР[d];
Альма-матар	МДУ;
Член у	Расійская акадэмія навук (30 лістапада 1946); Расійская акадэмія навук; Леапальдзіна; Акадэмія навук ГДР[d]; International Society for the Study of the Origin of Life[d];
Прэміі
Узнагароды	; honorary doctor of the University of Poitiers[d] (1959) honorary doctor of the University of Poitiers[d] (1963) прэмія Калінгі[d] (1976) Empresa de Ferrocarriles Ecuatorianos[d]
	Медыяфайлы на Вікісховішчы

Аляксандр Іванавіч Апарын (руск.: Александр Иванович Опарин; 2 сакавіка 1894 — 21 красавіка 1980) — савецкі біяхімік, грамадскі дзеяч. Распрацаваў гіпотэзу ўзнікнення жыцця на Зямлі з каацэрватных кропель (каацэрватная гіпотэза). Акадэмік АН СССР (1946, член-карэспандэнт 1939), ганаровы член акадэмій навук Балгарыі, ГДР, Кубы, Іспаніі, Італіі, Герой Сацыялістычнай Працы (1969).

Скончыў Маскоўскі ўніверсітэт у 1917 годзе. З 1929 года — прафесар гэтага ўніверсітэта. У 1935 годзе з А. М. Бахам арганізаваў Інстытут біяхіміі АН СССР, з 1946 года — яго дырэктар. Навуковыя працы па біяхіміі раслін, праблеме ўзнікнення жыцця на Зямлі. Заснавальнік эвалюцыйнай біяхіміі, вучэння пра эвалюцыйнай біяхіміі, вучэння пра хімічную эвалюцыю дабіялагічнага перыяду развіцця жыцця.

Ленінская прэмія (1974). Залатыя медалі імя І. І. Мечнікава (1960) і М. В. Ламаносава (1979).

Зноскі

↑ ^а ^б Alexandre OPARINE // NooSFere — 1999. Праверана 9 кастрычніка 2017.
<a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q3343389"></a>
↑ А. Опарин // Internet Speculative Fiction Database — 1995.
<a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2629164"></a>
↑ А. Опарин // Internet Speculative Fiction Database — 1995. Праверана 9 кастрычніка 2017.
<a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2629164"></a>
↑ Опарин Александр Иванович // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1974. — Т. 18 : Никко — Отолиты. — С. 409–410. Праверана 28 верасня 2015.
<a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5061737"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17378135"></a>
↑ ^а ^б «Я был рад и ошеломлён находкой сокровищницы материалов по российской генетике», “I Was Delighted and Aghast at the Treasure Trove of Materials on Russian Genetics” // Историко-биологические исследования — 2018. — Vol. 10, Iss. 1. — P. 52–80. — ISSN 2076-8176; 2500-1221
<a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q130425873"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q126725109"></a>
↑ Максимов Н. А. Очерк истории физиологии растений в России // Труды института истории естествознания — 1947. — Т. 1. — С. 21–79.
<a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q135001802"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q134720447"></a>
↑ Летопись Российской академии наук. Т. VII. 1946—1953 — М.: Архив Российской академии наук, 2022. — С. 732–733. — 896 с. — ISBN 978-5-6046932-6-1
<a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q137170397"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q4070706"></a>
↑ Летопись Российской академии наук. Т. VII. 1946—1953 — М.: Архив Российской академии наук, 2022. — С. 76–77. — 896 с. — ISBN 978-5-6046932-6-1
<a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q137170397"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q4070706"></a>

Літаратура

Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 1: А — Аршын / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн. : БелЭн, 1996. — Т. 1. — 552 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0035-8. — ISBN 985-11-0036-6 (т. 1).

[_5390116c387a4bfc-1] а ^б Alexandre OPARINE // NooSFere — 1999. Праверана 9 кастрычніка 2017.
<a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q3343389"></a>

[_58eba5f27a55bb19-2] А. Опарин // Internet Speculative Fiction Database — 1995.
<a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2629164"></a>

[_e0d01e9a8081cf2a-3] А. Опарин // Internet Speculative Fiction Database — 1995. Праверана 9 кастрычніка 2017.
<a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q2629164"></a>

[_181a988675a8875e-4] Опарин Александр Иванович // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1974. — Т. 18 : Никко — Отолиты. — С. 409–410. Праверана 28 верасня 2015.
<a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q5061737"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q17378135"></a>

[_d49737d593b452f9-5] а ^б «Я был рад и ошеломлён находкой сокровищницы материалов по российской генетике», “I Was Delighted and Aghast at the Treasure Trove of Materials on Russian Genetics” // Историко-биологические исследования — 2018. — Vol. 10, Iss. 1. — P. 52–80. — ISSN 2076-8176; 2500-1221
<a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q130425873"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q126725109"></a>

[_56b8382f5489b009-6] Максимов Н. А. Очерк истории физиологии растений в России // Труды института истории естествознания — 1947. — Т. 1. — С. 21–79.
<a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q135001802"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q134720447"></a>

[_2c91de77a2655bc7-7] Летопись Российской академии наук. Т. VII. 1946—1953 — М.: Архив Российской академии наук, 2022. — С. 732–733. — 896 с. — ISBN 978-5-6046932-6-1
<a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q137170397"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q4070706"></a>

[_84bff16807f38a4b-8] Летопись Российской академии наук. Т. VII. 1946—1953 — М.: Архив Российской академии наук, 2022. — С. 76–77. — 896 с. — ISBN 978-5-6046932-6-1
<a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q137170397"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q4070706"></a>

[1]

[2]

[4]

[3]

[5]

[6]

[7]

[8]